kids.ge logo

წიწილა

ფავორიტებში დამატება
ქორ−მა წი−წი−ლა წა−ი−ღო,
ი−ძახ−და "წიავ-წიავსა!"
წი−წი−ლის თეთ−რი ბუმ−ბუ−ლი
ვე−ლად გაჰ−ქონ−და ნი−ავ−სა...
ღვა−რი წა−ვი−და სისხ−ლი−სა,
წა−ლე−კა მთა და ბა−რი−ა:
ა−რაგვს გზა და−ათ−მო−ბი−ნა
და გა−და−თე−ლა მტკვა−რი−ა.
ის−მო−და ბებ−რის ე−ზო−ში
კრუ−ხის ქვი−თი−ნი მწა−რი−ა...
მოქს−ლო−დენ მო−კე−თე−ე−ბი:
კრუხ−ნი, მამ−ლე−ბი, ვა−რი−ა, -
ნა−თე−სა−ო−ბა კრუ−ხისა,
მთე−ლი ი−მი−სი გვა−რი−ა.
ცრემ−ლი იქ−ცე−ვა ქათ−მე−ბის,
დი−დი გლო−ვა და ზა−რი−ა...

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გაზაფხულიმე რომ ტირილი მეწადოს, თქვენ ვის რა გინდათ, ნეტარა? ერთი იცინის, სხვა სტირის: ესეთი არის ქვეყანა. ვისაც ა...კაფიამცირე რამ შემონაწირი მიიღე თავის ძმისგანა,— მეც შენებრ გული მიტირის, დაჩაგრული ვარ მტრისგანა. ასწავლე ბავ...ის კი არ არის ბიჭობაის კი არ არის ბიჭობა, რო გამაგრებდნენ, ჰმაგრობდე. ბიჭს მაშინ დაგიძახებდი, თავისთავადა ჰვარგობდე. არც ის მ...კიდევაც ვნახავ გაზაფხულსკიდევაც ვნახავ გაზაფხულს, ყელმოღერებულს იასა, სიკვდილის სიცოცხლედ მქცეველს, იმის სიტურფეს ღვთიანსა, ამწვა...დამსეტყვე, ცაო(სიმღერა) დამსეტყვე, ცაო, დამსეტყვე, აქა ვარ ჩემის თავითა, გულითა გაუტეხელი, მოუღალავი მკლავითა. რაც უნდა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026