kids.ge logo

შოშია

ფავორიტებში დამატება
- რად მოფ−რე−ნილ−ხარ, შო−ში−ავ,
შენ ა−სე ად−რი−ა−ნა−და?
- რა ვქნა, ვერ ვძლებ−დი, სულ მუ−დამ
ვი−ყა−ვი დარ−დი−ა−ნა−და.
გუ−ლი და სუ−ლი, სურ−ვი−ლი
სულ ა−ქეთ მე−ზი−დე−ბოდ−ნენ,
სა−მი−ვე ერ−თად ტო−კავდ−ნენ,
ქერქ−ში ა−ღა−რა დგე−ბოდ−ნენ.
ვი−ცო−დი, ზამთ−რის ნა−წყვე−ტი
აქ კი−დევ და−მიხვ−დე−ბო−და,
შე−მა−წუ−ხებ−და შიმ−ში−ლი
და კი−დეც შემ−ცივ−დე−ბო−და.
მაგ−რამ მი−ვენ−დე იღ−ბალ−სა,
არ შე−ვუ−შინ−დი ზამ−თარ−სა
და მო−ვა−ტა−ნე კი−დევაც
ჩე−მი სამ−შობ−ლოს მთა-ბარსა.
არ−ცა მღა−ლა−ტობს ი−მე−დი,
ფრთებ−სა შლის ჩე−მი გუ−ნე−ბა;
თვალს იფშვ−ნეტს ნამ−ძი−ნა−რევ−სა,
იღ−ვი−ძებს, დგე−ბა ბუ−ნე−ბა.
მოსჩ−ქე−ფენ ნა−კა−დუ−ლე−ბი,
მორ−ბი−ან, მო−იმ−ღე−რი−ან,
ამსხვ−რე−ვენ ყი−ნულთ ბორ−კილ−სა,
ველ−თა სიმწ−ვა−ნეს ე−ლი−ან.
მეც ვე−გე−ბე−ბი გა−ზა−ფხულს
ფრთე−ბის ქნე−ვით და სტვე−ნი−თა,
ვა−ხა−რებ დიდს და პა−ტა−რას
მის მოსვ−ლას ტკბი−ლის ე−ნი−თა.
რა ვქნა, ვერ ვძლებ−დი შორს ქვეყ−ნად,
გუ−ლი სულ ა−რა დგე−ბო−და,
იქ მუ−დამ დარდ−ში მყო−ფელ−სა
აქ შვე−ბა მე−ლო−დე−ბო−და!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

რთველიადე, პირი დაიბანე, გამოფხიზლდი, ჩემო თინა! რახანია ცელქმა სიომ ვენახები დაირბინა. ვაზებს ჩხები შეურხია ის...მთხოვარიგზის პირას იდგა მთხოვარი, სად ხალხი მიმოდიოდა, გამვლელ და გამომვლელთანა უძლურებაზე ჩიოდა: - დამიგდო ავადმ...ჩიტი და ილაპატარა ილამ ეზოში ბევრი იცელქა დილითა; გამოაყრუა მიდამო გამხმარი ლელის სტვირითა. შემდეგ მოახტა ცხენჯოხას,...ცელქებიშეხეთ ცელქებს, როგორ ჩუმად მიჰპარვიან მაწვნის ქილას; ყური უგდეთ, რა ხალისით ეუბნება ვანო ილას: -ამოვუსვათ...მამალი- იცით, ქათმებო, რას გეტყვით, მეტი რომ არ ვთქვა თავზედა, ჩემი ბადალი, მითხარით, ვინ არის ქვეყანაზედა?! და...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026