მარ−ტი კა−ბას ი−კე−რავ−სო,
ბე−ბომ გუ−შინ მას−წავ−ლა,
ცი−სარ−ტყე−ლა შვიდ−ფე−რა−ა,
მზე კი თურ−მე - ცხრათ−ვა−ლა.

მარტს დე−დის თვეს ე−ძა−ხი−ან,
ი−ა−ი−ით მო−სარ−თავს,
ენ−ძე−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს
გა−ზა−ფხუ−ლად მო−ნათ−ლავს.

ფე−რად ფანქ−რებს მო−ვი−მარჯ−ვებ,
მეც დავ−ხა−ტავ გა−ზა−ფხულს,
ჩემს დე−დი−კოს მი−ვუ−ლო−ცავ
ა−თას, ა−თას სი−ხა−რულს.

მარ−ტის თვე ხომ დე−და−სი−ა,
მე ვა−ჩუ−ქებ და−ნარ−ჩენს,
სხი−ვი ფე−რებს ჩა−მო−მაწვ−დის
ნა−ხა−ტისთ−ვის ა−სარ−ჩევს.

სიყ−ვა−რუ−ლით ვაფე−რადებ,
ცი−სარ−ტყე−ლას, შვიდ−ფე−რას,
რო−ცა დე−და ჩემ−თან ა−რის
მა−შინ მინ−და სიმ−ღე−რაც...