მამას
ვინ თქვა, რომ მა−ი−კოს არ უნ−და ლექ−სე−ბი,
ვინ თქვა, რომ მა−მი−კოს არ უნ−და ა−ლერ−სი.
მე თუ კარ−გა−და ვარ სით−ბო აქვს თვა−ლებ−ში,
თუ რა−მე მა−წუ−ხებს, ხმალ−სა გავს ალესილს.
მა−მიკო ო−ჯა−ხის ფუ−ძე და ბურ−ჯი−ა,
ჩე−მი სა−ფი−ცა−რი, ჩე−მი სი−ა−მა−ყე.
მა−მი არ შე−გარ−ცხვენ, მა−მი გა−სა−ხე−ლებ,
მა−მი გპირ−დე−ბი, რომ ჩე−მით ი−ა−მა−ყებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები საბავშვო ბაღზე
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბალიზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
დედა-ოფო და ორი მართვენათია აბულაძე |
 |
ბებოლუარა ჭანტურია |
|
გაზაფხულის მახარობლადლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები საბავშვო ბაღზე
 |
დედა და ლილიმანანა კაკაჩია |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
მარიკუნანინია კაპანაძე |
 |
პაწაწინას თხოვნასოფო გასიტაშვილი |
 |
ხელგაშლილი უფალს შევთხოვნანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები საბავშვო ბაღზე
 |
ჩემი თხააკაკი წერეთელი |
|
ყმაწვილი და პეპელააკაკი წერეთელი |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
სამურაბე ბალიმანანა ტონია |
