მუხა, ია და ენძელა
მუ−ხის ძირ−ში დას−კუ−პუ−ლა
ენ−ძე−ლა და ლურ−ჯი ი−ა,
სიყ−ვა−რუ−ლით გვიმ−ზე−რენ
მათ მე−გობ−რო−ბა იცი−ან.
მუ−ხის ტო−ტი და−ი−ცავს
წვი−მი−სა და თქე−შის−გან,
თვა−ლებს კარ−გად ა−ხე−ლენ,
თანხ−მო−ბა აქვ−თო მზისგან.
ი−ა - ენ−ძე−ლას ვუმ−ღე−რით
ლექ−სებს ვუძღვ−ნით ბევრ−ზე ბევრს,
ვე−თაყვ−ნე−ბით მათ მზე−რას,
გუ−ლი ხა−ლი−სით ძგერს.
ის ა−ლა−მა−ზებს სამ−ყა−როს
ყვე−ლა ბუჩქ−სა და ხეს,
სა−ო−ცა−რი სურ−ნე−ლი აქვს,
მუ−დამ შეჰ−ხა−რის მზეს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
 |
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
იაედუარდ უგულავა |
 |
ყოჩინათია ჯანაშია |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაიაკობ გოგებაშვილი |
 |
ნეტავი ვიყო მე ვარდიხალხური |
 |
სოფო და სოკომანანა ტონია |
 |
ხელგაშლილი უფალს შევთხოვნანა სამხარაძე |
 |
მადლი შენს გამჩენს. ლამაზო, ქალო შავთვალებიანონიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
