მუხა, ია და ენძელა
მუ−ხის ძირ−ში დას−კუ−პუ−ლა
ენ−ძე−ლა და ლურ−ჯი ი−ა,
სიყ−ვა−რუ−ლით გვიმ−ზე−რენ
მათ მე−გობ−რო−ბა იცი−ან.
მუ−ხის ტო−ტი და−ი−ცავს
წვი−მი−სა და თქე−შის−გან,
თვა−ლებს კარ−გად ა−ხე−ლენ,
თანხ−მო−ბა აქვ−თო მზისგან.
ი−ა - ენ−ძე−ლას ვუმ−ღე−რით
ლექ−სებს ვუძღვ−ნით ბევრ−ზე ბევრს,
ვე−თაყვ−ნე−ბით მათ მზე−რას,
გუ−ლი ხა−ლი−სით ძგერს.
ის ა−ლა−მა−ზებს სამ−ყა−როს
ყვე−ლა ბუჩქ−სა და ხეს,
სა−ო−ცა−რი სურ−ნე−ლი აქვს,
მუ−დამ შეჰ−ხა−რის მზეს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
ვაშლიაკაკი წერეთელი |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
იაედუარდ უგულავა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
 |
ენძელების ნაზი ჯარიცირა ტურაშვილი |
 |
ვარდებილუარა ჭანტურია |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
|
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
ჩემი მეგობარი გაზაფხულიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
|
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
|
მომაკვდავის ფიქრებიაკაკი წერეთელი |
 |
ბუნების გლოვავაჟა–ფშაველა |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
|
გული გავგზავნე ქვეყნადავაჟა–ფშაველა |
