სარფელი მეთევზე ბავშვების სიმღერა

ა−ი−და, ა−ი−და,
გას−ცუ−რე, ბა−ი−და,
გა−მო−დი, კე−ფა−ლო,
გა−მო−დი, სტავ−რი−და!
ა−ი−და, ა−ი−და,
მო−უს−ვი, ბა−ი−და,
დელ−ფი−ნი მო−ვარ−და,
ნე−ტა−ვი სა−ი−დან?..
სტავ−რი−დას გა−ი−ტანს,
კე−ფალ−საც გა−ი−ტანს,
ბა−დეს და ბა−ი−დას
გა−ი−ტანს ლა−ზის−ტანს.
ამ ბა−დეს დავ−ტო−ვებთ,
ტალ−ღებ−ზე ე−ფი−ნოს,
ო−ღონდ შენ მოგ−ვეშ−ვი,
კე−თი−ლო დელ−ფი−ნო.
რა მოხ−და ა−სე−თი,
ეს ზღვა რომ გა−ცა−ლე;
სულ შე−ნი არ ა−რის?
ცო−ტა ჩვენც გვა−ცა−ლე!
დღეს ა−რა გვცა−ლი−ა,
ხვალ გე−თა−მა−შე−ბით,
დი−ლი−დან ვთევ−ზა−ობთ
სარ−ფე−ლი ბავშ−ვე−ბი.
დღეს თევ−ზის ნა−სა−ხიც
არ გაგ−ვი−ყი−დი−ა,
გვა−ცა−ლე, გავ−ყი−დით
სტავ−რი−დას, მი−დი−ას.
ტალ−ღე−ბი მო−დი−ან,
ტალ−ღე−ბი მო−დი−ან,
შენ სხვა−გან ი−თევ−ზე,
შა−ვი ზღვა დი−დი−ა.
მობ−რუნ−დი, ბა−ი−და,
მზე ზღვა−ში ჩა−ვი−და.
დელ−ფი−ნი წა−ვი−და,
ა−ი−და, ა−ი−და!