სამურაბე ბალი

ბაღ−ში ბა−ლი დამ−წიფ−და,
ღურ−ღუ−მე−ლა შა−ვუ−ნა,
ფოთ−ლებს მიღ−მა უც−ქე−რენ,
კუნ−წუ−ლე−ბი, მა−ლუ−ლად,

ჩა−საკვ−რე−ხად უხ−მო−ბენ,
დამსკ−და−რი ნა−ყო−ფე−ბი,
ზო−გან კურ−კე−ბიც უ−ჩანთ,
ჩიტ−თა და−ნა−კორტ−ნე−ბი.

ბა−ჩომ კი−ბე მი−ად−გა,
და−ი−კოც მი−ეხ−მა−რა,
მოკ−რე−ფი−ლი ბლე−ბი კი,
ვარცლ−ზე გად−მო−ი−ყა−რა.

მი−ე−სივ−ნენ ბავშ−ვე−ბი,
და გა−მარ−თეს ყი−ჟი−ნა,
ნი−ტაც ფეხ−ზე წა−მოხ−ტა,
უკ−ვე გა−მო−ი−ძი−ნა.

და იც−მე−ვენ ყუ−რებ−ზე ,
ყურ−სა−კი−და კუნ−წუ−ლებს,
პა−წა−წი−ნა რუს−კაც კი,
სარ−კის წინ და−ცუნ−ცუ−ლებს,

მო−ე−თხუპ−ნათ ტუ−ჩე−ბი,
გა−ეტკ−ბი−ლათ თი−თე−ბი,
მწე−რე−ბი ე−სე−ვი−ან,
და−ე−ზარ−დათ ღი−პე−ბი.

ბო−ლოს ერ−თურთს შე−ხე−დეს,
ა−ღარ დარ−ჩა ბა−ლი,
გონს მო−ეგ−ნენ გვი−ან−ღა,
ბა−ჩო, ნიტა,ლალი.

თავ−დახ−რი−ლი, მორ−ცხვე−ბი,
კუ−თხეს ე−წუ−რე−ბი−ან,
სა−მუ−რა−ბედ მინ−და−ო,
სთქვა იმ ბალ−ზე ბე−ბი−ამ.