როს განვიცადე ბედკრულმან
გუ−ლის საკვ−და−ვად, და−რი−ა, -
ცნო−ბა მიმ−ხა−და მთი−ებ−მან,
სურ−ვილ−მან მის−მან და−რი−ა.
ვერ ეს−წორ−ვი−ან ცი−ურ−ნი:
კრო−ნო−სი, დი−ა, და−რი−ა;
მკრთოლ−ვა−რებს სხი−ვი ბაკ−თა−გან,
ვი−თა მრის−ხა−ნე და−რი−ა.
მჭვრე−ტელ−თა შუქ−თა მფე−ნე−ლად,
შვიდ−თა−ვე ცთო−მილთ და−რი−ა!
შენ, მუშ−თარ−სა, გე−ა−ჯე−ბი
გულ-მტკივნეული, მტი−რა−ლი:
მოყ−ვა−რემ მომ−წყლა საკვ−და−ვად,
მ−ტყორც−ნა ჰინ−დელ−თა სა−მა−ლი;
ვე−ღა−რა დავჰსთ−მე, მიმ−ჭირ−და,
აწ არ−ღა−რა არს სა−მა−ლი.
მას მო−უკ−ლა−ვარ, ირწ−მუ−ნე,
ვი−სა აქვს ბა−გე მჭვირ−ვა−ლი;
ბრო−ლი და ლა−ლი შე−თხზუ−ლან;
ქვე და−რი−დე−ბით და−რი−ა!
ის−მი−ნე ჩე−მი ჩი−ვი−ლი
და მწუ−ხა−რე−ბა ვი−თარი!
წამსვ−ლი−ან სრუ−ლად ცნო−ბანი
და დამ−ცე−მი−ან ზე-ზარი;
გულ−სა შემდგ−მი−ა საჭ−რე−ლად
მა−ხუ−ლი გიშ−რი−სა სა−რი;
გაფიცხებულ-არს გო−ნე−ბა,
ურ−წყულ−ში მი−მო−მა−ა−რი:
სულ-დგმულსა ა−რა მი−ტე−ვებს
ი−გი ჯა−ლად−თა და−რი−ა!
უ−ზე−ნა−ა−როვ მა−რი−ხო,
რად მრის−ხავ ეს−რეთ დაგულ−სა?
გა−ფუ−ცე მზე−სა მას შენ−სა,
ნუ და−მი−ტე−ვებ მე წყლულ−სა!
უმ−კურ−ნა−ლო−დღა რა−ღა ვჰყო?
ვერ და−გა−შორ−ვებ აწ გულ−სა!
ვა−ი, თუ ა−რა ელ−ხი−ნოს
რა−ყი−ფებ−თა−გან გაბ−მულ−სა!
თავ−სა მო−ვიკ−ლავ უ−ცი−ლოდ,
ის ჟა−მი მათ-თვის და−რი−ა!
ჰე, საყ−ვა−რე−ლო, ის−მი−ნე;
შე−ნი სახ−მი−ლი მგზე−ნი−ა;
ღაწ−ვი ბრო−ლითგან ვარდს ჰსჩაგ−რავს,
მჭვრე−ტელ−თა ა−მაზრ−ზე−ნი−ა;
რა შენ გა−მოჰსჩნ−დი ქვე−ყა−ნად,
გა−ცუდ−დე ცი−სა მზე−ნი−ა!
ნუ ხარ უ−წყა−ლოდ, იკ−მა−ვე
ეს−დე−ნი სი−ნა−ზე−ნი−ა!
გა−ნაგ−დე ი−გი ჟა−მე−ბი,
აწ, მზე−ო, ჩემ−კენ და−რი−ა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ბესიკის სხვა ლექსები:
შავ გლახ გულო |
ვაშა მას დღეს |
ბედისადმი |
რაც მიიწერა სოფელმან |
სევდის ბაღს |
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ სიცოცხლისთვის საჭირო უნარები
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ გაუმკლავდეს ყოველდღიურ სიტუაციებს და როგორ მიიღოს სწორი გადაწყვეტილებები.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ეკლიანი მეგობარიმანანა ტონია |
|
ოპუნცია კაქტუსიმანანა ტონია |
|
პაწაწინა მეგობარიმანანა ტონია |
 |
დედოფალს ანაზედბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
შენმა სურვილმა დამლიახალხური |
|
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
|
პირ ზამბახნიბესიკი |
 |
პატარა ბიჭი ვიყავიაკაკი წერეთელი |
 |
ვარსკვლავი ბრწყინავსანა კალანდაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მხიარული ზღაპარი ნოტებზემანანა ტონია |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მერიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თითების დავაილია სიხარულიძე |
