ვაჲ ესე დრონი
ვინ უძ−ლოს ჭირ−თა ჩემ−თა თქმა−სა, ა−ნუ სმე−ნა−სა?
ვსთქვამ მსმე−ნელ−თა−ცა, სულ მი−უ−ღებს მათ−სა ლხე−ნა−სა;
თქმა ა−ღარ ძალ-უცს უ−ნუ−გე−შოდ მაშვ−რალს ე−ნა−სა,
უძღ−ვენ სი−ცო−ცხლე სა−უ−კუ−ნოდ შუქთ-მოფე−ნა−სა!
ვგმე ი−გი ჟამ−ნი დრკუ და ავ−ნი, გა−სამ−წა−რე−ნი,
ვნა−ხე რა სხივ−ნი, გულთ სატ−კივ−ნი, მი−მო ა−რე−ნი;
თალხ−ნი ჩა−ეც−ვათ, სრულ მო−ეც−ვათ შუქ−თა ა−რე−ნი;
ვით ბნე−ლი დღეს-თან, ჩემს ხელ-მქნელ-თან ეს-გვარ მე−ნა−სა!
ელ−ვა−თა კრთო−მას, მუ−დამ ხსოვ−ნას, ვერ უძ−ლო გულ−მან,
სა−და ბარანთ-თან მხლე−თა ინდ−თა ქო−ნა−მან სრულ−მან,
ბა−დახშ−მან ლალ−თა, ბროლ-ფიქალთა შენართავ-თხზულმან,
მთვარე-მან მ−ცხრალ−მან, შუ−ქით მკრთალ−მან, კარ−თა დახ−შულ−მან,
არ მიმ−ცა მცი−რეს გა−საკ−ვი−რეს მოსაწყე−ნა−სა!
გა−მოკრ−თა ელ−ვა, ვი−თა ღელ−ვა, მიმ−ტა−ცა ცნო−ბა!
ტყვე-ქმნილმან გულ−მან, დადაგულ−მან, ვე−რა ჰყო თმო−ბა!
ხვეწნა-მუდარით, სა−სუ−და−რით არ ით−ნო ყმო−ბა!
თუ არ მკვლე−ლო−ბა, სისხლთ მსვლე−ლო−ბა, ვერ ვნა−ხე ლმო−ბა!
ეს გი−ჯობს, თა−ვო სა−ე−სა−ვო, მიჰყ−ვე თმე−ნა−სა!
თქმუ−ლა: "მოყ−ვა−რე საყ−ვა−რელ−სა და−უ−ძა−ბუნ−დეს, -
მას ი−გო−ნებ−დეს და მო−ნებ−დეს, სტრფო−დეს და უნ−დეს, -
მის ჭირ−სა ნაცვ−ლად თა−ვი მის−ცეს, ა−ღარ დაყმუნ−დეს,
ჰყოს მი−სი ნე−ბა და ქენე−ბა, მიჰყ−ვეს და უნ−დეს!.."
თუ−ღა ვინ−მე მგმობ, ა−მა−სა ჰყოფ მოსახსე−ნა−სა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დააჯილდოვეთ ბავშვების მშვიდი და თქვენთვის მისაღები თამაში
ზოგჯერ ბავშვები თამაშობენ წყნარად, მშობლები კი, ამ დროს, სხვა საქმიანობით არიან დაკავებულები და ყურადღებას არ აქცევენ მათ დამოუკიდებელ, მშვიდ და მისაღებ ქცევას. ბავშვებს ყოველთვის სურთ მშობლის ყურადღების მიქცევა. უმჯობესი იქნება, შეაქოთ წყნარად და დამოუკიდებლად ყოფნისათვის და თავადაც ჩაერთოთ თამაშის პროცესში. ამით თავიდან აიცილებთ ბავშვების არასასურველ ქცევას, თქვენი ყურადღების მიქცევას ხმაურით, პროტესტითა და სხვა შეუსაბამო ქცევით.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ზამთრის დილაგივი ძნელაძე |
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
იჩახჩახე ჩიჩილაკოგივი ჭიჭინაძე |
 |
მივიწყებული ფისოელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
დედა ენაცირა ტურაშვილი |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
მთელი წელი ველოდებინინო სტურუა |
 |
დიმ-დაირალელა ცუცქირიძე |
 |
ვეფხვივასილ გულეური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
 |
თოვლითამარ ფხაკაძე |
|
აღმართ-აღმართაკაკი წერეთელი |
 |
საქართველოს გაზაფხულიალექსანდრე ორბელიანი |
|
იუბილეაკაკი წერეთელი |
