დედოფალს ანაზედ
ა−მა სი−ტყვი−თა მხმო−ბე−ლი,
ა−მა მუხთ−ლი−სა სოფ−ლი−სა
მა−გი−ნე−ბე−ლი, მგმო−ბე−ლი:
მო−ნა ვარ მი−სი მუ−დამ ჟამ
და მი−სი შე−მამ−კო−ბე−ლი, -
ი−გი−ა ჩე−მი ხელმ−წი−ფე
და ჩე−მი და−მადნობელი!
ფუ−ცავ, მე არ−ვინ მი−ხი−ლავს,
რომ არს შვე−ნე−ბით ა−ნა−ო!
მთვა−რე−სა ეზ−რა−ხე−ბო−და:
„შენ ვერ ხარ ჩე−მისთა−ნა−ო!“
ვარსკვ−ლავ−ნი მუ−დამ სა−მო−ნოდ
გარს უდ−გენ თანის-თა−ნა−ო.
მხილ−ველ−ნო, და−მე−მოწ−მე−ნით:
კარ−გი ყო−ფი−ლა გა−ნა−ო?
ცნო−ბა მი−მი−ღო და გუ−ლი,
სევ−დით შემ−ზღუ−და ანა−მან;
კვლავ მომკ−ლა მის−მან ცი−ალ−მან
და წელ−თა მიმოტანა−მან;
კო−კობ−სა ვარდ−სა ნარ−გიზ−მან
აპ−კუ−რა ცრემ−ლი, ანა−მა.
ჯობს, რომ არ ყვან−დეს მიჯ−ნუ−რი,
ან მოკ−ლას ა−მის−თა−ნა მან!
ი−ა−გუნ−დი მო−ცი−ნა−რობს:
„მარ−გა−ლიტ−ნო, მიახელ−თო!“
სა−თის ტბიდ−გან ი−სარს ისვ−რის:
ვინ გა−უვ−ლის ახ−ლოს ველ−თო?
და−ლახვ−რავს და მძი−მედ დაჰ−კოდს,
ველს გა−ნაბ−ნევ დი−ა ხელ−თო!
ნე−ტარ−თა−ო ქონ−დეს ეს გზად;
უ−ვი−ცა−დი გიახელ−თო.
მი−მი−ღო ცნო−ბა, -
არ ძალ−მიძს მკო−ბა, -
ჩემ−მა ხელმქმ−ნელ−მან, ლა−მაზმან ა−მან!
შე−მო−სა ხე−ლი,
ით−ნო სახე−ლი
მის−მან მგვა−ნე−მან პაწაწანა−მან;
ალ−ხი−ნა გუ−ლი,
წყლულ-დადაგუ−ლი,
წყა−ლო−ბი−ან−მან მის−მან შანა−მან.
თქმუ−ლი−ა ძვე−ლად:
„ვინც ი−ყო ხე−ლად,
ატრ−ფე და მოგკ−ლას ა−მის−თა−ნა−მან!“
ხელმ−წი−ფევ, გუ−ლი
შენ−თან-ა ბმუ−ლი,
წყა−ლო−ბი−ა−ნად მომ−ცე−მო შვე−ბის!
ნა−ზად ვინ ირთ−ვი,
პი−რი მიირთ−ვი
სიკვ−დიდმ−დე მტკი−ცე შენ−თა ნახ−ლე−ბის!
თუმ−ცა [რა] გცო−დე,
ვი−ყო შემ−ცო−დე,
შენ−გან წყა−ლო−ბით ნუ მელ−ხი−ნე−ბის!
გი−მუხთ−ლო, ე−სე
ვი−ყოცა მკვნე−სე,
შენ−განცა კი−დე ვი−ყო-ცა სხვე−ბის!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ბესიკის სხვა ლექსები:
ბაიათი |
შავნი შაშვნი |
იადონს ის ევარდა |
მნათობთადმი |
სევდის ბაღს |
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ბავშვი, რომ წიგნები მეგობრებთან გაცვალოს
წაახალისეთ ბავშვი, რომ გაუზიაროს წიგნები მეგობრებს და ისაუბროს მათზე.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
მერიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
როს განვიცადე ბედკრულმანბესიკი |
 |
პაწაწინა მეგობარიმანანა ტონია |
|
ოპუნცია კაქტუსიმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
მღერიან თუშის ბიჭებინოდარ დუმბაძე |
 |
ზურიკელანინია კაპანაძე |
|
მე მოვალგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მერცხლებილელა ცუცქირიძე |
 |
უბითზაქარია შერაზადაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მხიარული ზღაპარი ნოტებზემანანა ტონია |
|
ქართული სტუმართ-მასპინძლობამანანა ტონია |
 |
თითების დავაილია სიხარულიძე |
