kids.ge logo

მწუხარება შენზე

ფავორიტებში დამატება
მე გარს მეხ−ვე−ვა მუ−დამ, ი−გი−ვე
შენ მი−ერ ნა−ზად ნაქ−სო−ვი რი−დე.
ხალხს მოვ−შორ−დე−ბი, მაგ−რამ ღა−მე−ებს
სად და−ვე−მა−ლო, სად წა−ვუ−ვი−დე?

ღვი−ნით თა−სე−ბი ი−სევ ივ−სე−ბა,
ი−სევ მევ−სე−ბა დარ−დით თვა−ლე−ბი.
შო−რით მო−მეს−მის ყრუ ტა−შის−ცე−მა,
მაგ−რამ იქ ვის−მეს შე−ვებ−რა−ლე−ბი?

მე ვიხ−დი ნი−ღაბს! მომგ−ვა−რეთ რა−ში!
შენ−თან! ნუ−გეშ−თან! ო, ჩქა−რა, ჩქა−რა!
მე მომ−დევს განთქ−მულ სა−ხე−ლის ტა−ში,
დი−დე−ბა, ცრემ−ლი, ღელ−ვა, მუ−ქა−რა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

დგება თეთრი დღეებიდგება თეთრი დღეები, რიდეების სეზონი; გაჩნდნენ ორხიდეები ყოვლად უმიზეზონი. ლაჟვარდების კიდეო, დაბურულო ზმა...კახეთის მთვარეცა ვარსკვლავების ჭიქით გადაფარული არის, აი, ტყეების იქით მოჩანს ბუნაგი მთვარის. ჩვენ მივდიოდით მთაში, ვერ...მატარებლიდანშორით გამოჩნდა ფოსტა, იჭერს წერილებს მაღლით გაჩერებული ხბოსთან ბიჭი პატარა ძაღლით. გვიან ყვავილთა რიგით ბ...სასწაულსშეუნდე, შეუნდე, შეუნდე ბნელ ცოდვილს, ლუციფერს, ჩემს სულში ავობით მძინვარეს, ლუციფერს, მრისხანე ვეფხვივით ...მერიშენ ჯვარს იწერდი იმ ღამეს, მერი! მერი, იმ ღამეს მაგ თვალთა კვდომა, სანდომიან ცის ელვა და ფერი მწუხარე იყო...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026