სიტყვა არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე,
სი−ტყვა არ წა−მოგც−დეს, რომ შენ და−ი−ღა−ლე,
გან−ზე გა−დე−ქი და ტყვი−ა და−ი−ხა−ლე.
გუ−ლი გა−ი−ხე−ლე, სისხ−ლით გა−ი−ხა−ლე,
ო−ღონდ არ წა−მოგც−დეს, რომ შენ და−ი−ღა−ლე.
გა−ნა ცო−ტა ი−ყო ჩვენ−ში გა−ტა−ცე−ბა,
ქარ−ში გა−და−ვარდ−ნა, ჯვარ−ზე გა−და−ცე−მა.
ფიქ−რობ: არ გაწ−ვე−ბა, დუშ−მანს და−ე−წე−ვა,
უ−ცებ ბრუნ−დე−ბა და სუ−ლით და−ე−ცე−მა.
ბევრ−ჯერ მიზ−ნისთ−ვი−საც შე−უ−კურ−თხე−ბი−ა,
სა−ხე მწუ−ხა−რე−ბით მი−უმ−წუ−თხე−ბი−ა...
სი−ტყვა არ გა−ბე−დო, რომ შენ და−ი−ღა−ლე,
გან−ზე გა−დე−ქი და ტყვი−ა და−ი−ხა−ლე.
გუ−ლი გა−ი−ხე−ლე, სისხ−ლით გა−ი−ხა−ლე,
ო−ღონდ არ გა−ბე−დო, - რომ შენ და−ი−ღა−ლე.
გან−ზე გა−დე−ქი და ტყვი−ა და−ი−ხა−ლე.
გუ−ლი გა−ი−ხე−ლე, სისხ−ლით გა−ი−ხა−ლე,
ო−ღონდ არ წა−მოგც−დეს, რომ შენ და−ი−ღა−ლე.
გა−ნა ცო−ტა ი−ყო ჩვენ−ში გა−ტა−ცე−ბა,
ქარ−ში გა−და−ვარდ−ნა, ჯვარ−ზე გა−და−ცე−მა.
ფიქ−რობ: არ გაწ−ვე−ბა, დუშ−მანს და−ე−წე−ვა,
უ−ცებ ბრუნ−დე−ბა და სუ−ლით და−ე−ცე−მა.
ბევრ−ჯერ მიზ−ნისთ−ვი−საც შე−უ−კურ−თხე−ბი−ა,
სა−ხე მწუ−ხა−რე−ბით მი−უმ−წუ−თხე−ბი−ა...
სი−ტყვა არ გა−ბე−დო, რომ შენ და−ი−ღა−ლე,
გან−ზე გა−დე−ქი და ტყვი−ა და−ი−ხა−ლე.
გუ−ლი გა−ი−ხე−ლე, სისხ−ლით გა−ი−ხა−ლე,
ო−ღონდ არ გა−ბე−დო, - რომ შენ და−ი−ღა−ლე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
შავ გლახ გულობესიკი |
 |
შეყვარებული კუქეთევან კვიტატიანი |
 |
მურა და ბავშვებილუარა ჭანტურია |
 |
სამეფოს სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
შენ ზღვის პირადგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
|
ღიმილილუარა ჭანტურია |
 |
ნამდვილი ამბავინოდარ დუმბაძე |
|
თანაკლასელებთანნესტან კუპრავა |
 |
ანა ხარ ბროლი, ან ლალიხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ქართული სტუმართ-მასპინძლობამანანა ტონია |
|
მე შენი მგონებესიკი |
|
უწყლავსა ჭირსაბესიკი |
|
ტანო ტატანობესიკი |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
