მელია და ციყვი
მე−ლამ ციყ−ვი სა−მე−გობ−როდ
თა−ვის სახლ−ში მო−იხ−მო,
ვი−ცი ჭკუ−ით შენ მჯო−ბი−ხარ
ტყე−ში ყვე−ლამ შეგაქო.
მართალი ხარ დროს არ კარ−გავ
ზამთ−რის მა−რაგს ი−კე−თებ,
მინ−და გვერ−დით ა−მო−გიდ−გე
და ვა−კე−თო სი−კე−თე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ერთგული მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
ანა ხარ ბროლი, ან ლალიხალხური |
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
|
წუწკი ტურალუარა ჭანტურია |
|
თხას უთხრესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მადლიერი შველიგივი ჩიღვინაძე |
 |
მეგობრები წაიჩხუბნენლელა გაბური |
 |
ემიგრანტი სპილოსოფო გასიტაშვილი |
 |
ბურთინესტან კუპრავა |
 |
თხოვნამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
აქლემილუარა ჭანტურია |
 |
შეყრილან ერთად მკრთოლვარენიბესიკი |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
სევდის ლაშქარიბესიკი |
 |
არ უკიჟინო, სატრფოო, შენსა მგოსანსა გულისთქმანიკოლოზ ბარათაშვილი |
