მელია და ციყვი
მე−ლამ ციყ−ვი სა−მე−გობ−როდ
თა−ვის სახლ−ში მო−იხ−მო,
ვი−ცი ჭკუ−ით შენ მჯო−ბი−ხარ
ტყე−ში ყვე−ლამ შეგაქო.
მართალი ხარ დროს არ კარ−გავ
ზამთ−რის მა−რაგს ი−კე−თებ,
მინ−და გვერ−დით ა−მო−გიდ−გე
და ვა−კე−თო სი−კე−თე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ცხოველების ერთობალუარა ჭანტურია |
|
მელიალუარა ჭანტურია |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
კუზიანი აქლემინათია ჯანაშია |
 |
მელიაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ტახი ზამთარს უბრაზდებანესტან კუპრავა |
 |
გაკვირვებული ჟირაფინუნუ ჯანელიძე |
 |
სკოლაშიმარიამ წიკლაური |
 |
ლევანი და აქლემიმანანა კაკაჩია |
 |
*** (პატარა ვარ?)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ერთი ხუთზენაზი თარგამაძე |
 |
მოვა… მაგრამ როდის?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მიცქირე თვალშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდივაჟა–ფშაველა |
|
კაკლის ხე მთაწმინდაზეგალაკტიონ ტაბიძე |
