მელია და ციყვი
მე−ლამ ციყ−ვი სა−მე−გობ−როდ
თა−ვის სახლ−ში მო−იხ−მო,
ვი−ცი ჭკუ−ით შენ მჯო−ბი−ხარ
ტყე−ში ყვე−ლამ შეგაქო.
მართალი ხარ დროს არ კარ−გავ
ზამთ−რის მა−რაგს ი−კე−თებ,
მინ−და გვერ−დით ა−მო−გიდ−გე
და ვა−კე−თო სი−კე−თე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ია და ბავშვილიდია მეგრელიძე |
 |
ნამდვილი ამბავინოდარ დუმბაძე |
 |
ვარსკვლავი ბრწყინავსანა კალანდაძე |
 |
ანა ხარ ბროლი, ან ლალიხალხური |
 |
მე მოვალგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ჟირაფინესტან კუპრავა |
 |
ჩემი საქართველომანანა კაკაჩია |
|
ლევანი და აქლემიმანანა კაკაჩია |
|
ნატვრამანანა კაკაჩია |
 |
სუფრა დადგა თავდაყირანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
მიცქირე თვალშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წუთისოფელიხალხური |
|
დაღლილ წამწამთ ქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შენი სადღეგრძელოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ისევ შენ, ისევ, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
