მელია და ციყვი
მე−ლამ ციყ−ვი სა−მე−გობ−როდ
თა−ვის სახლ−ში მო−იხ−მო,
ვი−ცი ჭკუ−ით შენ მჯო−ბი−ხარ
ტყე−ში ყვე−ლამ შეგაქო.
მართალი ხარ დროს არ კარ−გავ
ზამთ−რის მა−რაგს ი−კე−თებ,
მინ−და გვერ−დით ა−მო−გიდ−გე
და ვა−კე−თო სი−კე−თე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
წუთისოფლის სტუმრები ვართხალხური |
 |
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
 |
ბაჭიალუარა ჭანტურია |
|
ნეტავი ვიყო მე ვარდიხალხური |
|
კვერნალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ანიტას კითხვები აწუხებსსოფია ბარშოვა |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
თოვლის მელანესტან კუპრავა |
 |
Მეგობრობის ქარტიანინია კაპანაძე |
|
ჟირაფინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
სიტყვა არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე,გალაკტიონ ტაბიძე |
|
უსიყვარულოდგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდივაჟა–ფშაველა |
|
მწუხარება შენზეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი და სოფელინოდარ დუმბაძე |
