მელია და ციყვი
მე−ლამ ციყ−ვი სა−მე−გობ−როდ
თა−ვის სახლ−ში მო−იხ−მო,
ვი−ცი ჭკუ−ით შენ მჯო−ბი−ხარ
ტყე−ში ყვე−ლამ შეგაქო.
მართალი ხარ დროს არ კარ−გავ
ზამთ−რის მა−რაგს ი−კე−თებ,
მინ−და გვერ−დით ა−მო−გიდ−გე
და ვა−კე−თო სი−კე−თე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ბურდღუნა დათვინიკოლოზ ჩაჩავა |
 |
გამებუტე ჟირაფო?ელიზბარ გაბუნია |
 |
სპილოლუარა ჭანტურია |
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
დაზუზუნებს ფუტკარინესტან კუპრავა |
 |
ლელა და გიამანანა კაკაჩია |
 |
დაბადების დღენინო სტურუა |
 |
მერცხლებილელა ცუცქირიძე |
|
თანამედროვე კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მოვა… მაგრამ როდის?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქებათა-ქებააკაკი წერეთელი |
|
მიმღერე რამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სპილოელიზბარ გაბუნია |
|
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
