შვლის ნუკრის ჩივილი
შვლის ნუკ−რი ვარ, რქე−ბიც არ მაქვს,
და−უც−ველს და პა−წა−წი−ნას...
ბედ−მა ი−სე და−მიბ−რიყ−ვა,
არ მყავს დე−და, არ მაქვს ბინა.
ცვარ-ნამსა ვსვამ რძის მა−გივ−რად
და ცხოვ−რე−ბას მიფრ−თხობს ელ−და...
მტერ-მოყვარეც ა−მე−რი−ა,
დე−დის თვა−ლებს ძილ−შიც ვხედავ.
ვეძებ მე მის ნა−ფე−ხუ−რებს,
მწვა−ნე ბა−ლახს ცრემ−ლით ვალ−ბობ...
ვე−მა−ლე−ბი ტყე−ში მხე−ცებს,
დაბ−ნე−უ−ლი და−ვალ მარ−ტო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მელიაინგა ქორდელი |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
 |
ტურა სანინათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
თოვლის მელანესტან კუპრავა |
 |
*** (დედი, წვიმა სად არის?)ელიზბარ გაბუნია |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
 |
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ერთხელც იქნება, მოვკვდებივაჟა–ფშაველა |
|
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
