პანდა
ი−სევ სძი−ნავს ხის ტოტ−ზე,
ძი−ლის−გუ−და პან−დას;
ნე−ტავ, ვინ და−ა−ხუ−რავს,
პან−დას თბი−ლად საბანს?
ქარი რომ ა−მო−ვარ−დეს,
გა−უ−ტე−ხავს ძილს;
სუ−ლაც ხომ შე−იძ−ლე−ბა,
ჩა−მო−ვარ−დეს ძირს?
ამიტომაც ჰა−მა−კი
უნ−და ჩა−მო−ვუ−კი−დოთ;
უფ−რო კარ−გი იქ−ნე−ბა,
რომ სა−წო−ლი ვუყიდოთ.
ხეზე ხომ არ დარ−ჩე−ბა?
შე−ა−წუ−ხებს წვი−მა,
პან−დას ბი−ნა ხომ უნ−და,
ა−ვუ−შე−ნოთ ბი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ერთხელც იქნება, მოვკვდებივაჟა–ფშაველა |
 |
ცუგა და ფისოედუარდ უგულავა |
 |
ჩვენი ძაღლიაზა მდინარაძე |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
რეზოს კნუტებიმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ჟირაფის შარფინუნუ ჯანელიძე |
 |
ზოოპარკშიგიორგი წერეთელი |
 |
ცირკიინგა ქორდელი |
 |
თუ კაი კაციამაყვალა მრევლიშვილი |
|
კიკლი კიკლიმაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
მელას ფუჭი ოცნებამანანა ტონია |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
პრანჭიებინოდარ დუმბაძე |
|
ტყის სამართალიმანანა ტონია |
|
ნაცარამანანა ტონია |
