ია და პეპელა
პე−პე−ლამ უ−თხრა ი−ა−სო,
შორს ა−ღარ მინ−და ფრე−ნა−ო,
თუ ჩემ−თან ყოფ−ნას ი−სურ−ვებ
მე ერთ−გუ−ლე−ბის მჯერაო.
იამ მი−უ−გო პე−პე−ლას,
შენ−თან ვარ უფ−რო მშვი−და−და,
შე−ნი ფარ−ფა−ტი მა−ხა−რებს
და ერ−თად ვი−ყოთ ტკბილადა.
ჩემი სათქ−მე−ლიც ეგ ა−რის
რომ არ დავ−შორ−დეთ ერთ−მა−ნეთს,
ი−სე−დაც ჩვე−ნი სი−ცო−ცხლე
იქ−ნებ წამ−ში−ვე დამთავრდეს.
ია სიმშ−ვი−დის სიმ−ბო−ლო
სიყ−ვა−რულს აფრქ−ვევს ვე−ლა−და,
პე−პე−ლასა და ი−ა−სა
ნი−ა−ვი უდ−გას მცვე−ლა−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
რამ გაგაჩინა, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
 |
ზამთარიაინგა ქორდელი |
 |
ბაყაყურივასილ გულეური |
 |
კურდღლის ბაჭიალუარა ჭანტურია |
 |
ორი ფისოგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ო - რბილელა გაბური |
 |
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
კამათიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
გზას მოსდევს პოეტი...მურმან ლებანიძე |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
სევდის ბაღსბესიკი |
