გიშრის ნავნი
ი−რი−სე−ნი მთვა−რე−ზედ კამა−რო−ბენ,
ორ−ნი ტოლ−ნი თა−ნას−წორ ბზინვა−რო−ბენ,
მათ-თან ჭოგრ−ნი ა−ღა−რად სახმა−რო−ბენ!
აწ ე−დე−მი ტურ−ფად ნარ−გი−ზო−ვა−ნებს,
ას−ფო−დე−ლო მრავალ-ყვავილოვანებს,
სუფ−თა ქცე−ვით ფერად-ფურადოვანებს;
მრჩობლ ხუ−მარ−ნი ლამაზ-მოცინა−რო−ბენ!
მარჩ−ბივ−ნი მა−რიხ−ნი სისხ−ლის მღვრე−ლო−ბენ,
ყორ−ნის ბო−ლოს გაშ−ლით მომ−ზიდ−ვე−ლო−ბენ,
აბაშ-ინდნი მას გუ−შა−გად მცვე−ლო−ბენ,
სა−თად წამ−წამს ხში−რად შეისა−რო−ბენ!
მელ−ნის ტბა−თა ა−ღელ−ვებს შვე−ნე−ბი−თა,
მშვილდ-რაინდობს ქა−მან−დის ჩვე−ნე−ბი−თა,
უკვ−და−ვე−ბას მოგვ−ცემს ხე−ლოვ−ნე−ბი−თა;
თვით-მპყრობელნი ჩემ−ზედ კეისა−რო−ბენ!
ლამ−პა−რად გვა−მი−სა ეს ი−ცხა−დე−ბის;
ა−მის მსგავ−სი მა−რავ−სა ი−ბა−დე−ბის;
მას−თან მყო−ფი ნი−ა−დაგ გა−ნახლ−დე−ბის.
ქვე−ყა−ნა−სა ა−წუ−ხე−ბენ, ხა−რო−ბენ!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ასწავლეთ ბავშვს, რომ გაიგოს სხვისი განსხვავებული გამოცდილება
ასწავლეთ ბავშვს, რომ ყველა ადამიანს აქვს განსხვავებული ცხოვრებისეული გამოცდილება და რომ მნიშვნელოვანია ამის გაგება.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ვინც ამ გოგოს გააცინებსმორის ფოცხიშვილი |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
|
ვანოგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
მეხანძრეებინანა გასვიანი |
 |
ხანძრობანანოდარ დუმბაძე |
 |
მზეო, გვესტუმრემანანა კაკაჩია |
|
შევიშრობ ცრემლსა, ჭირთ მანელებელსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
თხალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ახალი წელიშიო მღვიმელი |
 |
მარკეტშიმანანა ტონია |
|
გოდებააკაკი წერეთელი |
|
დო, რე, მი, ფა, სოლ, ლა, სიგივი ჭიჭინაძე |
 |
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
