არწივის ბრძანება #1
სუ−ლით, ხორ−ცით და ბუმ−ბუ−ლით
პო−ე−ტი ი−ყო ბულ−ბუ−ლი.
გა−და−ე−კი−და წე−რო−ო,
ლექ−სი მე უნ−და ვწე−რო−ო.
ეს რომ გა−ი−გო ვარდ−მა−ო,
გადაი−ყოლა დარდ−მა−ო.
ეს რომ შე−ი−ტყო არ−წივ−მა,
თვალ−თა−გან რისხ−ვა აწ−ვი−მა
ბრძა−ნა: - მომგ−ვა−რეთ სუ−ლე−ლი,
ვარდს და−უბ−რუ−ნოს სურ−ნე−ლი,
თან გა−და−ე−ცით წე−რო−სა,
არც წე−როს, არც იმ−ღე−რო−სა,
თო−რემ ფრთა−სა და ბუმ−ბულ−სა
გა−ვაც−ლი ღერო-ღეროსა,
წე−რომ ბა−ყა−ყებს მი−ხე−დოს,
ლექ−სი ბულ−ბულ−მა წე−რო−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები ზაფხულზე
 |
ბეკეკანოდარ დუმბაძე |
 |
ამაყი დათუნიალუარა ჭანტურია |
 |
ბომბორაელიზბარ გაბუნია |
 |
წიწილების სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
საკვირაო ბაზარიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები ზაფხულზე
|
ვეფხვილუარა ჭანტურია |
 |
ლომილელა ცუცქირიძე |
 |
კარგად მომხვდა...მანანა კაკაჩია |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
|
წელიწადის დროებინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები ზაფხულზე
 |
სპილოს დიეტანათია ჯანაშია |
 |
ლოკოკინავასილ გულეური |
|
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
მივიწყებული ფისოელიზბარ გაბუნია |
