ჩემო თავო, ბედი არ გიწერია
ჩე−მო ჩან−გო, ეშ−ხით არ გიჟ−ღე−რი−ა!
ჩე−მო გუ−ლო, ტკბი−ლად არ გიძ−გე−რი−ა,
რად−განც სატრ−ფო, ვხე−დავ,ჩე−მი მტე−რი−ა!..
მით ჯო−ჯო−ხეთს მა−რად გუ−ლით ვა−ტა−რებ!
თუ მარ−ტო ვარ, თავს მო−მაკვ−დავს ვა−და−რებ,
თუ ხალხ−ში ვარ, ძა−ლით ღრუ−ბელს ვა−და−რებ
და მო−წყე−ნით ჩემ−ზედ მტერს არ ვა−ხა−რებ,
რომ ა−რა სთქვან ჩემ−ზედ: “რა ოხერია!”
ჩე−მო თა−ვო, ბე−დი არ გი−წე−რი−ა!
ჩე−მო ჩან−გო, ეშ−ხით არ გიჟ−ღე−რი−ა!
ჩე−მო გუ−ლო, ტკბი−ლად არ გიძ−გე−რი−ა,
რად−განც სატრ−ფო, ვხე−დავ, ჩე−მი მტე−რი−ა!..
აღა−რა აქვს ბო−ლო ამ ჩემს სა−ტანჯ−ველს,
არ−ვინ მაძ−ლევს სა−ნუ−გე−შოდ ძმუ−რად ხელს;
ჩემს შარ−ბათ−ში ნაღ−ველს ვჭვრეტ და ვარდ−ში გველს,
მისთ−ვის ვ−წყევ−ლი და ვემ−დუ−რი ამ სო−ფელს,
რომ−ლის−გა−ნაც მე გზე−ბი ა−მე−რი−ა!..
ჩე−მო თა−ვო, ბე−დი არ გი−წე−რი−ა!
ჩე−მო ჩან−გო, ეშ−ხით არ გიჟ−ღე−რი−ა!
ჩე−მო გუ−ლო, ტკბი−ლად არ გიძ−გე−რი−ა,
რად−განც სატრ−ფო, ვხე−დავ, ჩე−მი მტე−რი−ა!
რა−ღას ვე−ლი, დრო არს განქ−რეს ი−მე−დი;
გინდ მეწ−ვი−ოს, ვე−რას მარ−გებს აწ ბე−დი!
დამწ−ვა−რი ვარ ი−სე, რო−გორც აბე−დი!
ა−ხა, ღმერ−თო, რა უდ−რო−ოდ დავ−ბერ−დი:
საფ−ლა−ვის−კენ ფე−ხი გამიშვერია!…
ჩე−მო თა−ვო, ბე−დი არ გი−წე−რი−ა!
ჩე−მო ჩან−გო, ეშ−ხით არ გიჟ−ღე−რი−ა!
ჩე−მო გუ−ლო, ტკბი−ლად არ გიძ−გე−რი−ა,
რად−განც სატრ−ფო, ვხე−დავ, ჩე−მი მტე−რი−ა!
და−ვუძ−ლურ−დი, განქ−რა გი−ჟი ოცნე−ბა…
ნაღვ−ლი−ა−ნად ჩემს თავ−ზედ მე−ცი−ნე−ბა
და ღმერთს ვვედ−რებ: “ღმერ−თო, მო−მე−ცი ნე−ბა,
რომ მე−ღირ−სოს საფ−ლავ−ში დაძინე−ბა!..
სჯობს, სულ გაქ−რეს კა−ცი, რად−განც მტვერია!”
ჩე−მო თა−ვო, ბე−დი არ გი−წე−რი−ა!
ჩე−მო ჩან−გო, ეშ−ხით არ გიჟ−ღე−რი−ა!
ჩე−მო გუ−ლო, ტკბი−ლად არ გიძ−გე−რი−ა,
რად−განც სატრ−ფო, ვხე−დავ, ჩე−მი მტე−რი−ა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ გაუმკლავდეს კრიტიკას
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს კრიტიკის მიღება კონსტრუქციულად.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
 |
ალბომიდანლადო ასათიანი |
 |
ელეგიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
|
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შენ ისე ღრმა ხარ, ქართულო ცაოანა კალანდაძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაშლიაკაკი წერეთელი |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
შეჯიბრება საღორიის ტყეშინოდარ დუმბაძე |
|
არწივივაჟა–ფშაველა |
