რა გული დავაგე შენად სარებლად
რა გუ−ლი და−ვა−გე შე−ნად სა−რებ−ლად,
მუ−ნით−გან ვარდს გი−ფენ მი−თამ ა−რე−ბით!
ვი−ცი, დღე−ნი მის−ხენ შენ−და მა−რებ−ლად,
მისთ−ვის თავს შეგ−წი−რავ მი−თამ ა−რე−ბით!
როს ვარ−დი მი−შა−ლე და მან−და−რი−ა,
მით მოჰ−კალ ბულ−ბუ−ლი და მან და−რი−ა;
კვლავ ე−მი სალ−ბუ−ნი დამან−და−რი−ა;
თუ მ−წყლავ, ნუ გან−მაგ−დებ მი−თამა−რე−ბით!
მე ი−გი ვარ, ო−დეს ა−მა−რეს ა−რა,
არ იდ−რი−დი მთენ−თა ა−მა−რეს ა−რა.
აწ არ−ღა მომ−ხე−დე ა−მა−რეს ა−რა,
მე სხვათ მიც−ნობ სხვი−სა მი−თამა−რე−ბით!
ან არ მნა−ხო მრხე−ო და−ი−ა−რე−და,
ვინ უ−წყა−ლოდ გუ−ლი და−ი−ა−რე−და!
შენთ−ვის მკვდარს ყა−რიბ−ზედ და−ი−ა−რე−და,
ნუ თუ კვლავ მა−ცო−ცხლო მი−თამ ა−რე−ბით!
მუ−ნით−გან ვარდს გი−ფენ მი−თამ ა−რე−ბით!
ვი−ცი, დღე−ნი მის−ხენ შენ−და მა−რებ−ლად,
მისთ−ვის თავს შეგ−წი−რავ მი−თამ ა−რე−ბით!
როს ვარ−დი მი−შა−ლე და მან−და−რი−ა,
მით მოჰ−კალ ბულ−ბუ−ლი და მან და−რი−ა;
კვლავ ე−მი სალ−ბუ−ნი დამან−და−რი−ა;
თუ მ−წყლავ, ნუ გან−მაგ−დებ მი−თამა−რე−ბით!
მე ი−გი ვარ, ო−დეს ა−მა−რეს ა−რა,
არ იდ−რი−დი მთენ−თა ა−მა−რეს ა−რა.
აწ არ−ღა მომ−ხე−დე ა−მა−რეს ა−რა,
მე სხვათ მიც−ნობ სხვი−სა მი−თამა−რე−ბით!
ან არ მნა−ხო მრხე−ო და−ი−ა−რე−და,
ვინ უ−წყა−ლოდ გუ−ლი და−ი−ა−რე−და!
შენთ−ვის მკვდარს ყა−რიბ−ზედ და−ი−ა−რე−და,
ნუ თუ კვლავ მა−ცო−ცხლო მი−თამ ა−რე−ბით!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
შენი სადღეგრძელოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიტყვა არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე,გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე ვინც მიყვარდაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხელებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ია და პეპელალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
 |
უეცარი შეხვედრაალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ატმის ხე ჯოხს ეუბნებანესტან კუპრავა |
 |
აუტიზმინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იადონს ის ევარდაბესიკი |
|
ბულბულის შურსაბესიკი |
|
სტვენს ბულბულიბესიკი |
|
შევკრთი, როს ვნახებესიკი |
