რა დამშვიდებით გადავცქერი მსოფლიო ღელვებს
რა დამშ−ვი−დე−ბით გა−დავც−ქე−რი მსოფ−ლი−ო ღელ−ვებს,
ვი−ცი: ახ−ლო−ა ის, ვი−საც ვე−ლი.
მას სა−მო−სე−ლი ბრ−წყინ−ვა−ლე−ბის და გა−მარჯ−ვე−ბის
მო−აქვს მებრ−ძო−ლი პო−ე−ტი−სათ−ვის.
დას−ცხრით, ტალ−ღე−ბო, მზე ა−მო−დის აღ−მო−სავ−ლე−თით,
მზე მო−დის ა−რა ერ−თი და ო−რი ...
დამშ−ვიდ−დით, რო−გორც მე ვარ მშვი−დი ამ მო−ლო−დინ−ში.
ვი−ცი: ახ−ლო−ა ის, ვი−საც ვე−ლი.
მას სა−მო−სე−ლი ბრ−წყინ−ვა−ლე−ბის და გა−მარჯ−ვე−ბის
მო−აქვს მებრ−ძო−ლი პო−ე−ტი−სათ−ვის.
დას−ცხრით, ტალ−ღე−ბო, მზე ა−მო−დის აღ−მო−სავ−ლე−თით,
მზე მო−დის ა−რა ერ−თი და ო−რი ...
დამშ−ვიდ−დით, რო−გორც მე ვარ მშვი−დი ამ მო−ლო−დინ−ში.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მშვიდობაზე
 |
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მაწონინოდარ დუმბაძე |
 |
ბაჯბაჯა ბელინინო მზესელი |
|
შაშვებინოდარ დუმბაძე |
 |
მტრედილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მშვიდობაზე
 |
წმინდა გიორგინანა სამხარაძე |
 |
მოდის წელი ახალინესტან კუპრავა |
 |
ლეგენდა ჭადრაკზემანანა კაკაჩია |
|
წელო, წელო, ახალო!ნესტან კუპრავა |
|
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მშვიდობაზე
 |
მეხანძრე სპილომანანა ტონია |
 |
ცრემლთა ისარნიბესიკი |
|
ცრემლთა მდინარებესიკი |
 |
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
 |
განთიადიაკაკი წერეთელი |
