kids.ge logo

ცრემლთა მდინარე

დავით სარდალს

ფავორიტებში დამატება
ცრემლ−თა მდი−ნა−რე,
სისხლ-მჩინარე,
მი−პყრობს ხედ−ვა−სა;
ვით−ღა გი−ხი−ლო?
სოფ−ლი−სა ბრჭალ−მან,
ვით გრი−ი−გალ−მან,
ჩემ−სა ბედ[ა]სა
უს−წო−რა კი−ლო!
ბნელ-მთენები,
სად და−ე−და−სა,
ე−დე−მად ზრდი−ლო!
ნუ-თუ-მცა გველ−მან,
ე−ნით მკვლელ−მან,
გმირ−სა ქე−და−სა
დაგდ−ვა სა−ცი−ლო?
ვა-მე, თუ ხმი−თა
შენ−ცა მი−თა
შეგრ−თო სევ−და−სა,
ჰსცნა სა−წა−დი−ლო!

ვარ ვა−ით მგო−ნე,
შე−ნა−ღო−ნე,
მომხ−სე−ნი ა−ხის,
ა−ჰა მანდ ა−ვით!
ტან-პილო ზრდი−ლო,
ძე უ−ძი−ლო,
ხსოვ−ნა მაქვს სა−ხის,
ყა−რა−მან და−ვით!
მე სოფ−ლის მდურ−ვის,
შენ−გან ურ−ვის,
ხმა მეს−მის ზა−ხის,
ა−რა მან−და ვით!
ა−მინთ−ვა გუ−ლი,
ხმელ-ნარგუ−ლი,
შენს გულ−თა მნა−ხის
შესახედა−ვით!
დამკ−რი−ბა ზა−რი,
სა−კუ−თა−რი
სი−ცო−ცხლე ჭმა−ხის;
გნატ−რი, სიკვ−დი−ლო!

დას-დასად ყვარ−ვა,
სოფ−ლის ფარ−ვა
და ეტ−ლი ტკბი−ლი
ვინ მი−გი−პარ−ნა?
სწორ ვლა მთე−ნა−თა,
ნა−ზე−ნა−თა,
ჩვენთ−ვის ბედ-ქმნილი
არ−ღა გვე−დარ−ნა!
ეს ვით−ღა ვით−ნო?
ჰელ, ცი−ით−ნო,
სად გრუ−ლავსთ ძი−ლი−ა
რა−მან დაგვ−ფარ−ნა?
სიტყვით[ა] ლო−მი,
უქ−მად მდო−მი,
ვერ მზის შეყ−რი−ლი
ვინ შე−ა−ზარ−ნა?
ლე−სუ−ლი ხრმა−ლი,
სისხლ-დამაშვრალი,
ქარ−ქაშს ძევს ყრი−ლი,
ვაჲ, უ−ად−გი−ლო!

მზის დრო−შის ტოლ−ნო,
სოფ−ლის მტროლ−ნო,
შე−მოკრ−ბით გა−რედ,
მოიჯარე−ნით!
თან-ზრდილნო გმირ−ნო,
ჩვე−ნებრ მტირ−ნო,
ვლოთ ლო−მის ა−რედ,
ვკად−როთ ბარ ე−ნით:
„ო−მის და ლხი−ნის,
„გულ-მოდგინის,
„−დღე გვიხ−სენ მწა−რედ,
„მტრით ვიზარე−ნით;
„თუ არ შე−ნითა
„მოთმე−ნითა
„გვყოფ უ−ლის ჩა−რედ,
„რამც ვიხარე−ნით?
„თავ-დაყრით, ქენ−ვით,
„სულ−თა ტკენ−ვით,
„წა−ვალთ სამა−რედ,
„ხელ-დაკრებილ-ო“

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ვაჲ ესე დრონივაჲ ესე დრონი, საყვედრონი, მომცემს წყენასა! ვინ უძლოს ჭირთა ჩემთა თქმასა, ანუ სმენასა? ვსთქვამ მსმენელთაც...პირ ზამბახნიპირ ზამბახნი, ღაწვნი ვარდნი სად არი? სახე სავსე მთვარის მზგავსი, სადარი; ბროლის ცაზედ ქუფრად ხალნი იმკობი...მოვედ აწ ძმაომოვედ აწ, ძმაო, ლხინად საკმაო! ვზი ჭირთა მთქმელად: მწვავს ცეცხლი ძნელი, მძაფრი არ ნელი, მუდამ მდაგველად, ...დედოფალს ანაზედვარ უცხო ვინმე ყარიბი, ამა სიტყვითა მხმობელი, ამა მუხთლისა სოფლისა მაგინებელი, მგმობელი: მონა ვარ მისი მუ...შევკრთი, როს ვნახეშევკრთი, როს ვნახე წალკოტს მსხდომარე, სად ვარდი შლილა და შვენის არე, სხივთ მოფენილნი უცხოთ ზდილობენ. დავბ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026