ცრემლთა მდინარე
დავით სარდალს
სისხლ-მჩინარე,
მი−პყრობს ხედ−ვა−სა;
ვით−ღა გი−ხი−ლო?
სოფ−ლი−სა ბრჭალ−მან,
ვით გრი−ი−გალ−მან,
ჩემ−სა ბედ[ა]სა
უს−წო−რა კი−ლო!
ბნელ-მთენები,
სად და−ე−და−სა,
ე−დე−მად ზრდი−ლო!
ნუ-თუ-მცა გველ−მან,
ე−ნით მკვლელ−მან,
გმირ−სა ქე−და−სა
დაგდ−ვა სა−ცი−ლო?
ვა-მე, თუ ხმი−თა
შენ−ცა მი−თა
შეგრ−თო სევ−და−სა,
ჰსცნა სა−წა−დი−ლო!
ვარ ვა−ით მგო−ნე,
შე−ნა−ღო−ნე,
მომხ−სე−ნი ა−ხის,
ა−ჰა მანდ ა−ვით!
ტან-პილო ზრდი−ლო,
ძე უ−ძი−ლო,
ხსოვ−ნა მაქვს სა−ხის,
ყა−რა−მან და−ვით!
მე სოფ−ლის მდურ−ვის,
შენ−გან ურ−ვის,
ხმა მეს−მის ზა−ხის,
ა−რა მან−და ვით!
ა−მინთ−ვა გუ−ლი,
ხმელ-ნარგუ−ლი,
შენს გულ−თა მნა−ხის
შესახედა−ვით!
დამკ−რი−ბა ზა−რი,
სა−კუ−თა−რი
სი−ცო−ცხლე ჭმა−ხის;
გნატ−რი, სიკვ−დი−ლო!
დას-დასად ყვარ−ვა,
სოფ−ლის ფარ−ვა
და ეტ−ლი ტკბი−ლი
ვინ მი−გი−პარ−ნა?
სწორ ვლა მთე−ნა−თა,
ნა−ზე−ნა−თა,
ჩვენთ−ვის ბედ-ქმნილი
არ−ღა გვე−დარ−ნა!
ეს ვით−ღა ვით−ნო?
ჰელ, ცი−ით−ნო,
სად გრუ−ლავსთ ძი−ლი−ა
რა−მან დაგვ−ფარ−ნა?
სიტყვით[ა] ლო−მი,
უქ−მად მდო−მი,
ვერ მზის შეყ−რი−ლი
ვინ შე−ა−ზარ−ნა?
ლე−სუ−ლი ხრმა−ლი,
სისხლ-დამაშვრალი,
ქარ−ქაშს ძევს ყრი−ლი,
ვაჲ, უ−ად−გი−ლო!
მზის დრო−შის ტოლ−ნო,
სოფ−ლის მტროლ−ნო,
შე−მოკრ−ბით გა−რედ,
მოიჯარე−ნით!
თან-ზრდილნო გმირ−ნო,
ჩვე−ნებრ მტირ−ნო,
ვლოთ ლო−მის ა−რედ,
ვკად−როთ ბარ ე−ნით:
„ო−მის და ლხი−ნის,
„გულ-მოდგინის,
„−დღე გვიხ−სენ მწა−რედ,
„მტრით ვიზარე−ნით;
„თუ არ შე−ნითა
„მოთმე−ნითა
„გვყოფ უ−ლის ჩა−რედ,
„რამც ვიხარე−ნით?
„თავ-დაყრით, ქენ−ვით,
„სულ−თა ტკენ−ვით,
„წა−ვალთ სამა−რედ,
„ხელ-დაკრებილ-ო“
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ბავშვის აღზრდა რთული, მაგრამ სასიამოვნო გამოცდილებაა. ასე რომ, გაატარეთ მათთან სასიამოვნო და სახალისო მომენტები. მარტივი საქმეების ერთად გაკეთება ჩამოგიყალიბებთ ნდობას და ძლიერ კავშირს თქვენს შვილთან. გარდა მშობელისა, თქვენ უნდა იყოთ მისი მეგობარი, ადამიანი, ვისაც უყოყმანოდ დაეყრდნობა.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ვის რა აჩუქა თოვლის პაპამვასილ გულეური |
 |
ღამურააკაკი წერეთელი |
 |
დილა ასე დაიწყეთამარ ფხაკაძე |
 |
მელას ფუჭი ოცნებამანანა ტონია |
 |
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ტარო ბიჭი მედოლებონდო მაცაბერიძე |
 |
მელიას ოინებილუარა ჭანტურია |
 |
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
 |
სუმბული და მწირინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
საოცრებაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ილიას მოკვლის გამოაკაკი წერეთელი |
|
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
|
ვარდიდავით მაჩაბელი |
|
ციყვი და ხავსისქუდა კაცუნათამარ ფხაკაძე |
 |
კახეთსვაჟა–ფშაველა |
