kids.ge logo

მიცვალებულის ხსოვნა

ფავორიტებში დამატება
მგო−ნი−ა: ბინ−დი ვარსკვ−ლავ−თა−გან გე−მუ−და−რე−ბა
და შე−ში−ნე−ბა უ−მო−წყა−ლო სიმთვ−რა−ლეს ბა−დებს.
სახ−ლის კა−რებ−თან უ−მოძ−რა−ოდ მდგო−მა−რე ლან−დებს
ი−ცავს სიბ−ნე−ლე, შე−ეჭ−ვე−ბა და მდუ−მა−რე−ბა.

ლან−დი ქუ−ჩა−ზე აჩ−ქა−რე−ბით თავს უკ−რავს სხვა ლანდს,
ეს ცო−ცხლე−ბი−ა? ა−რა! გზებ−ზე მი−დი−ან მკვდრე−ბი
და სიბ−ნე−ლი−დან უ−ბი−ნა−ო მა−თი ცხედ−რე−ბი
სა−მა−რი−სე−ბურ უ−დაბ−ნო−ში სტო−ვე−ბენ ქა−ლაქს.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

თეთრი პელიკანიგადმოფრენას ეს ყორანი მადათოვზე აპირებს, გაანათებს რესტორანი ტივებიან ნაპირს. ასე მიდის ეს ზამთარი სიზმარ...მშვიდზე მშვიდიმშვიდზე მშვიდი ცხრაას შვიდი, უეცარი ომის ზარი. იყო მწარე ჩვენი შარის შეშფოთება უზეცარი. სევდიანად შეწყდა ...მეოცნებე აფრებითსად ოდესმე მეოცნებე აფრებით, ათასფერი იმედით და ზაფრებით, აგასფერის მიმოჰქროდა ხომალდი, მეზღვაურის სულთან...შენ ზღვის პირადშენ ზღვის პირად მიდიოდი, მერი, სხივქვეშ თრთოდა შენი ნაზი ტანი და გფარავდა მწვანე სუროსფერი ცაცხვისა და ალ...მე და ღამეეხლა როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება, სიო, სარკმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება. მთვარი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026