ავადმყოფი მგოსანი
ამ−რე−ვო გზა და კვა−ლი−სა!
სულს ნუ ა−მომხ−დი, მა−ცა−ლე
და−ხამ−ხა−მე−ბა თვა−ლი−სა!...
აჩრ−დი−ლი−ღა ვარ წარ−სუ−ლის
და ლან−დი მო−მა−ვა−ლი−სა!...
ვის შერ−ჩე−ნი−ა, მე შემრ−ჩეს
გა−დახ−და სოფ−ლის ვა−ლი−სა?
მაგ−რამ სურ−ვილ−მა მომ−ხიბ−ლა
ცრუ მო−ი−მე−დე ხვა−ლი−სა;
ჩა−მიხ−მატკ−ბი−ლა ჩან−გურ−მა
და გუ−ლი გა−მი−ხა−ლი−სა:
ჩონ−გუ−რო! ჩე−მო ჩონ−გუ−რო!
ოც−ნე−ბის ზღვა−ში მცუ−რა−ვო!
შე−ნი კრი−მან−ჭი წკრი−ა−ლი
ხე−ლახ−ლად მო−მე−წყუ−რა−ო;
ჯო−რა გაქვს ია-ვარდისა,
სი−მი - ბულ−ბუ−ლის ე−ნა−ო;
ფრთე−ბი არ−წი−ვის გას−ხი−ა,
შეგშ−ვე−ნის აღმაფრე−ნა−ო;
მი−მოფ−რენ, მეც თან დაგ−ყა−ვარ,
წამის-წამ, კიდის-კიდესო!
ვე−ღარ მე−რე−ვა სიკვ−დი−ლი
მე, შენ−სა გა−დამ−კი−დე−სო!...
დი−დე−ბა შენ−სა მოვ−ლე−ნას,
ცი−უ−რო, ტკბი−ლო ძა−ლა−ო!...
და−ად−ნა გუ−ლი შენს სი−მებს
და სუ−ლი და−ი−ცა−ლა−ო.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ემოციური ინტელექტის გამოყენება პრეზენტაციებში
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს ემოციური ინტელექტის გამოყენება პრეზენტაციებში.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
სანამ ვიყავ ახალგაზრდააკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
საქართველოშილადო ასათიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
აღმართ-აღმართაკაკი წერეთელი |
 |
გილოცავ!მუხრან მაჭავარიანი |
|
გოდებააკაკი წერეთელი |
 |
აღვახვამ ქებად ბაგესაბესიკი |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
