ავადმყოფი მგოსანი

ბე−დო შავ−პი−რო, უ−პი−რო,
ამ−რე−ვო გზა და კვა−ლი−სა!
სულს ნუ ა−მომხ−დი, მა−ცა−ლე
და−ხამ−ხა−მე−ბა თვა−ლი−სა!...

აჩრ−დი−ლი−ღა ვარ წარ−სუ−ლის
და ლან−დი მო−მა−ვა−ლი−სა!...
ვის შერ−ჩე−ნი−ა, მე შემრ−ჩეს
გა−დახ−და სოფ−ლის ვა−ლი−სა?

მაგ−რამ სურ−ვილ−მა მომ−ხიბ−ლა
ცრუ მო−ი−მე−დე ხვა−ლი−სა;
ჩა−მიხ−მატკ−ბი−ლა ჩან−გურ−მა
და გუ−ლი გა−მი−ხა−ლი−სა:

ჩონ−გუ−რო! ჩე−მო ჩონ−გუ−რო!
ოც−ნე−ბის ზღვა−ში მცუ−რა−ვო!
შე−ნი კრი−მან−ჭი წკრი−ა−ლი
ხე−ლახ−ლად მო−მე−წყუ−რა−ო;

ჯო−რა გაქვს ია-ვარდისა,
სი−მი - ბულ−ბუ−ლის ე−ნა−ო;
ფრთე−ბი არ−წი−ვის გას−ხი−ა,
შეგშ−ვე−ნის აღმაფრე−ნა−ო;

მი−მოფ−რენ, მეც თან დაგ−ყა−ვარ,
წამის-წამ, კიდის-კიდესო!
ვე−ღარ მე−რე−ვა სიკვ−დი−ლი
მე, შენ−სა გა−დამ−კი−დე−სო!...

დი−დე−ბა შენ−სა მოვ−ლე−ნას,
ცი−უ−რო, ტკბი−ლო ძა−ლა−ო!...
და−ად−ნა გუ−ლი შენს სი−მებს
და სუ−ლი და−ი−ცა−ლა−ო.