თუ მაინც უნდა ვინანო
ცი−უ−რი ცვა−რით ვი−ნა−მე,
თვალ−ზეც ცრემ−ლე−ბი მდი−ა−ნო,
მო−ვალ და ვი−ცი, ვი−ნა−ნებ,
არ მო−ვალ,
მა−ინც ვი−ნა−ნებ,
თუ მა−ინც უნ−და ვი−ნა−ნო
მო−ვალ ბა−რემ და
ვი−ნა−ნო!
თვალ−ზეც ცრემ−ლე−ბი მდი−ა−ნო,
მო−ვალ და ვი−ცი, ვი−ნა−ნებ,
არ მო−ვალ,
მა−ინც ვი−ნა−ნებ,
თუ მა−ინც უნ−და ვი−ნა−ნო
მო−ვალ ბა−რემ და
ვი−ნა−ნო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
|
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
