ახალი გზა
შე მაც−დუ−რო ჩე−მო მუ−ზა,
ი−მისთ−ვის, რომ შე−ნის რჩე−ვით
ეკ−ლი−ა−ნი შემხვ−და მე გზა!
გმად−ლობ კი−დეც მისთ−ვის, რომ შენ
ა−მი−ხი−ლე ბრმა−სა თვა−ლი,
თუმც კი ჩვენ−ში ცხოვ−რე−ბისთ−ვის
მწა−რე ა−რის ეგ წა−მა−ლი:
სად ვერც ი−ტყვი, ვერ−ცა ის−მენ,
ვერც რას ნა−ხავ სა−ა−მურ−სა,
იქ რად უნ−და ბა−გეთ სი−ტყვა,
თვალთ ხილ−ვა და სმე−ნა ყურ−სა?!
ჩემს სამ−შობ−ლოს კარ−გად ვიც−ნობ,
მო−მივ−ლი−ა კიდით-კიდე;
მართ−ლის თქმით და გულწრ−ფე−ლო−ბით
ჭი−რი ჭირ−ზე გად−ვი−კი−დე!
აქ მო−ნე−ბა ჭკუ−ა ა−რის,
ორ−პი−რო−ბა - სიბრძ−ნე დი−დი,
და მას რჩე−ბა მო−ე−და−ნი,
ვინც კი ა−რის მე−ტად ფლი−დი!
ცო−ტა მაღ−ლა ა−სასვ−ლე−ლად
ძმა ძმას იხ−დის კიბე-ხიდად;
მშო−ბელს შვი−ლი, შვილს მშო−ბე−ლი,
ქმარს ცო−ლი ჰსურს გა−სას−ყი−დად.
აქ თვით სჯუ−ლი ფა−რი−სევლებს
ხელთ უ−პყრი−ათ ბადე-ქსელად,
ძლი−ე−რე−ბის სა−პირ−ფე−როდ,
უძ−ლუ−რე−ბის მო−საწ−ვე−ლად!
მხო−ლოდ სა−წყალ მი−წის−მუ−შას
ა−რა−ვინ ჰყავს გამ−კი−თხა−ვი,
მი−სი ოფ−ლით თავს იკ−ვე−ბენ,
ქურ−ქად მი−დის მი−სი ტყა−ვი!
მაგ−რამ ვინ რას გვათქ−მე−ვი−ნებს?
ჩე−მო მუ−ზავ, ტყვი−ლა ე−ლი!..
დრო−ა, სი−ტყვა უ−კუ−ვაგ−დოთ,
სხვებრ მოვ−კი−დოთ საქ−მეს ხე−ლი.
თო−რემ ი−სე ჩვე−ნი შრო−მა
ემს−გავ−სე−ბა ბებ−რის ბუქ−ნას!
რაც ყო−ფი−ლა, დღეს არ ა−რის,
რაც დღეს ა−რის, ხვალ ის ნუ ჰქნას!
ყა−რი−ბო და გან−წი−რუ−ლო,
ნუ შეკრ−თე−ბი, ჩე−მო მუ−ზა!
სა−ნამ კი−დევ ძალ-ღონეს ვგრძნობთ,
ვერ დაგ−ვაფრ−თხობს ა−ხა−ლი გზა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
აირიდეთ სევდიანი დამშვიდობებები
თუ თქვენი შვილი ნერვიულობს იმაზე, რომ შორდებით, მიეცით მას რაიმე ხელშესახები, რათა გაგიხსენოთ, მაგალითად, მიეცით მას თქვენი სურათი, აკოცეთ ხელსახოცს ან გამოუჭერით გულის ფორმის ქაღალდი და ჩაუდეთ იგი ჯიბეში. რაიმე ნივთის მიცემა, რომელსაც იგი ფიზიკურად შეეხება, თავს უფრო მშვიდად აგრძნობინებს.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიმართლეზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
|
ბედისადმიბესიკი |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიმართლეზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თამარ დედოფალი ვიყავხალხური |
|
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიმართლეზე და ლექსები საქართველოზე
|
მხედართა ძველი სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
ბაქია მამლაყინწამანანა ტონია |
 |
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ასპინძალადო ასათიანი |
|
სვისადმიბესიკი |
