აღმართ-აღმართ
სერ−ზედ შევ−დექ, ჭმუნ−ვის ა−ლი მენე−ლა;
მზე−მან სხი−ვი მო−მა−ფი−ნა მა−ში−ნა,
სი−ცო−ცხლე ვგრძენ, სიკვ−დილ−მა ვერ მა−ში−ნა.
შე−მი−დუღ−და მა−შინ სუ−ლი და გუ−ლი;
იმ ნა−დუღ−ში თვით მე ვი−ყავ დაგუ−ლი.
გულ−მა ძგე−რა, სულ−მა შფოთ−ვა და−მი−წყო,
ჩანგ−მაც თვი−სი მე სი−მე−ბი და−მი−წყო.
ხმა სი−მართ−ლის შე−უ−პოვ−რად გა−ის−მა,
(აწ ი−გი ხმა ვერ ის−მი−ნოს გა−ის−მა).
ცის მახ−ლობ−ლად ფეხ-ქვეშ ვიგრ−ძენ მი−წა მე,
ვსთქვი: “−ცხოვ−რე−ბავ, მეც ერთ კა−ცად მი−წამე!”
და ვი−ფიქ−რე “ჩე−მი სატრ−ფო სად ა−რი?
ნის−ლი ჰბუ−რავს, თუ დღე უდ−გას სადა−რი?”
გად−ვი−ხე−დე, ვნა−ხე, რომ სხვას ჰმო−ნებ−და!
გა−მიკ−ვირ−და! ვსთქვი: “მტერს რო−გორ მო−ნებ−და?
მო−ხიბ−ლუ−ლა, შემცდა−რი−ა, ის ა−რი…
ა−ლერ−სით მთვრალს ვერ უ−ხი−ლავს ისა−რი!”
მი−ვა−ძა−ხე: “ჭინ−ჭარ−ში ნუ ვარ−დე−ბი!..
ნუ გგო−ნი−ა იქ ი−ა და ვარ−დე−ბი!
შე−იბ−რა−ლე თა−ვი შე−ნი, ი−ცო−დე!
მაგ შარ−ბათ−ში სა−წამ−ლავს სვამ, ი−ცო−დე!”
არ მის−მი−ნა მწუ−ხა−რე−ბით და−ნა−გულს,
და და−მა−სო სა−უ−კუ−ნოდ და−ნა გულს!
აღმართ-აღმართ მივ−დი−ო−დი ნე−ტა რად,
თუ ამ სერ−ზედ თავს ვერ ვგრძნობ−დი ნე−ტარად?
ჩე−მო თა−ვო! ვე−ღარ გკურნ−ვენ წამა−ლით!
დაღმართ-დაღმართ და−უ−ყე−ვი, წა მა−ლით!
იქ ჩაბრ−ძან−დი, სად გელი−ან ლო−დე−ბით,
ბა−რით, ნიჩ−ბით, კუ−ბო−თი და ლო−დე−ბით!
და−ი−ვი−წყე, ვინც გახ−სოვ−და, მა−რად ის!
ხელ-დაკრებით გა−ნის−ვე−ნე მა−რადის!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
აკაკი წერეთელის სხვა ლექსები:
ამირანი |
ობოლი |
ძირს |
მუხამბაზი |
მგელი და კრავი |
წაახალისეთ ბავშვი, რომ იყოს პასუხისმგებელი
ასწავლეთ ბავშვს, იყოს პასუხისმგებელი თავის ქმედებებზე და მათ შედეგებზე.
სოფი მაჭავარიანი - „ბება და ციცინათელების ქალაქი“
ასაკობრივი კატეგორია 3–6 წელი – წაკითხვით 6–8 წელი – დამოუკიდებელი კითხვა „ბება და ციცინათელების ქალაქი“ „ბება დ...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
„ადიდასისგან“ იმედგაცრუებამანანა ტონია |
 |
ბედნიერი ერიილია ჭავჭავაძე |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
|
ფისო და ლისიამანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
უწყლავსა ჭირსაბესიკი |
 |
შემოდგომაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
|
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
მუშურიაკაკი წერეთელი |
 |
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
