ნარგიზი და ნარცისი
ნა−კა−დუ−ლის პი−რას
თავს ი−წო−ნებს ნარ−გი−ზი,
სიყ−ვა−რუ−ლით ყო−ველ დი−ლას
მას−თან სტუმ−რობს ნარცისი.
წყაროს წყალ−თან გო−გო−ნე−ბი
ა−ივ−ლი−ან, ჩა−ივ−ლი−ან,
დიდ−ხანს, დიდ−ხანს ჭო−რა−ო−ბენ...
და ყვა−ვილ−თა ან−სამბლს ჰქმნი−ან.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ვარსკვლავი ბრწყინავსანა კალანდაძე |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ნამდვილი ამბავინოდარ დუმბაძე |
 |
მახარობელინუნუ კერესელიძე |
 |
მაისის ისრითგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
 |
მეგობრები წაიჩხუბნენლელა გაბური |
 |
კამათიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ატმის ხე ჯოხს ეუბნებანესტან კუპრავა |
|
შენ ჩემი მეგობარი ხარ!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
|
ჩემი გულია დღეს ეს შავი ზღვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
სიტყვა არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე,გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
