ნარგიზი და ნარცისი
ნა−კა−დუ−ლის პი−რას
თავს ი−წო−ნებს ნარ−გი−ზი,
სიყ−ვა−რუ−ლით ყო−ველ დი−ლას
მას−თან სტუმ−რობს ნარცისი.
წყაროს წყალ−თან გო−გო−ნე−ბი
ა−ივ−ლი−ან, ჩა−ივ−ლი−ან,
დიდ−ხანს, დიდ−ხანს ჭო−რა−ო−ბენ...
და ყვა−ვილ−თა ან−სამბლს ჰქმნი−ან.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ანა ხარ ბროლი, ან ლალიხალხური |
 |
ერთგული მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
ყველას არგუნებსმაყვალა მრევლიშვილი |
|
ენძელალუარა ჭანტურია |
|
ნეტავი ვიყო მე ვარდიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ენძელებს ჰკითხენანა სამხარაძე |
 |
ვაშლინესტან კუპრავა |
 |
ენძელების ნაზი ჯარიცირა ტურაშვილი |
|
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
პატარა ბიჭი ვიყავიაკაკი წერეთელი |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
ქვაზე ამოკითხულიმორის ფოცხიშვილი |
