რუ
თოვ−ლი თითქ−მის ყველ−გან დად−ნა
რუ მდი−ნა−რედ გა−და−იქ−ცა,
სა−ყი−ყი−ნოდ ბა−ყა−ყე−ბი
ყვე−ლა სა−დღაც შორს გაიქცა.
რუ სწრა−ფი და მარ−დი−ა
ვერ ე−ლე−ვა ღე−ლეს,
მი−სი ხმა რომ ი−კარ−გე−ბა
ტყეც მუ−დამ ა−მა−ზე ღე−ლავს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ო - რბილელა გაბური |
 |
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
|
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იაშიო მღვიმელი |
