შემოდგომა
შე−მოდ−გო−მა ა−მა−ყობს
ვა−ზის სავ−სე მტევ−ნე−ბით,
სი−ხა−რუ−ლით ივ−სე−ბა
ყურძ−ნის დი−დი გოდრები.
მარნის კა−რი ე−ლო−დე−ბა
საწ−ნა−ხე−ლი დიდ−ზე დი−დი,
რო−ცა ღვი−ნოს და−წუ−რა−ვენ
საქ−მეს მოს−დევს მე−რე ლხინი.
შე−მოდ−გო−მა უხ−ვი−ა და მაძ−ღა−რი
მი−წის გუ−ლი მზის სხი−ვე−ბით გამთ−ბა−რი,
ოქ−როს−ფე−რი შე−მოდ−გო−მა ლა−მა−ზი−ა,
რო−გორც ღა−მის უტკ−ბი−ლე−სი ზღა−პა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დგება თეთრი დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
მივიჩქარით ვენახშინესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
ბალი და ლალიმანანა კაკაჩია |
|
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
