მუხა
სიძ−ლი−ე−რე მუ−ხი−სა
ცნო−ბი−ლი−ა ყვე−ლასთ−ვის,
მი−სი ყვე−ლა ფო−თო−ლი
ფა−ქი−ზი−ა მზისათვის.
მუხა ა−რის ფესვ−მა−გა−რი
ჭირ-ვარამის ამ−ტა−ნი,
ხის ფოთ−ლებ−მა იშ−რი−ა−ლოს
ა−ღარ ი−ყოს დამფრთხალი.
მუხა ტყის მშვე−ნე−ბა−ა
და ითვ−ლე−ბა მძლე−თამძ−ლედ,
მის ძირ−ში−ვე ვი−ხი−ლავთ
ყო−ჩი−ვარ−დებს, ენ−ძე−ლებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
|
შაშვილუარა ჭანტურია |
 |
ქარიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
