სიძ−ლი−ე−რე მუ−ხი−სა
ცნო−ბი−ლი−ა ყვე−ლასთ−ვის,
მი−სი ყვე−ლა ფო−თო−ლი
ფა−ქი−ზი−ა მზისათვის.
მუხა ა−რის ფესვ−მა−გა−რი
ჭირ-ვარამის ამ−ტა−ნი,
ხის ფოთ−ლებ−მა იშ−რი−ა−ლოს
ა−ღარ ი−ყოს დამფრთხალი.
მუხა ტყის მშვე−ნე−ბა−ა
და ითვ−ლე−ბა მძლე−თამძ−ლედ,
მის ძირ−ში−ვე ვი−ხი−ლავთ
ყო−ჩი−ვარ−დებს, ენ−ძე−ლებს.