მუხა
სიძ−ლი−ე−რე მუ−ხი−სა
ცნო−ბი−ლი−ა ყვე−ლასთ−ვის,
მი−სი ყვე−ლა ფო−თო−ლი
ფა−ქი−ზი−ა მზისათვის.
მუხა ა−რის ფესვ−მა−გა−რი
ჭირ-ვარამის ამ−ტა−ნი,
ხის ფოთ−ლებ−მა იშ−რი−ა−ლოს
ა−ღარ ი−ყოს დამფრთხალი.
მუხა ტყის მშვე−ნე−ბა−ა
და ითვ−ლე−ბა მძლე−თამძ−ლედ,
მის ძირ−ში−ვე ვი−ხი−ლავთ
ყო−ჩი−ვარ−დებს, ენ−ძე−ლებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ჩემი ლოცვადავით მაჩაბელი |
 |
კოდალაინგა ქორდელი |
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
ო - რბილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
კირკიტელა კაკალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
