ხეები
ხე−ე−ბი რო−გორ მოხ−რი−ლან
ფეს−ვი უხ−მე−ბათ ალ−ბათ,
ბევ−რი ვა−რა−მის მნახ−ვე−ლი
თით−ქოს დაღ−ლილ−ნი სჩანან.
ალ−ბათ სიყ−ვა−რულს ი−თხო−ვენ
უფ−რო მეტ მზე−სა და სხივს,
ნა−კა−დუ−ლი კი გულგ−რი−ლი
ვის დარ−ჩე−ნი−ა, ვის!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
|
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
|
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
ბუნების გლოვავაჟა–ფშაველა |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
