ხეები
ხე−ე−ბი რო−გორ მოხ−რი−ლან
ფეს−ვი უხ−მე−ბათ ალ−ბათ,
ბევ−რი ვა−რა−მის მნახ−ვე−ლი
თით−ქოს დაღ−ლილ−ნი სჩანან.
ალ−ბათ სიყ−ვა−რულს ი−თხო−ვენ
უფ−რო მეტ მზე−სა და სხივს,
ნა−კა−დუ−ლი კი გულგ−რი−ლი
ვის დარ−ჩე−ნი−ა, ვის!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ბულბულილუარა ჭანტურია |
|
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ფოთლებინესტან კუპრავა |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
ნაძვის ხეოცირა ტურაშვილი |
|
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
