ხეები
ხე−ე−ბი რო−გორ მოხ−რი−ლან
ფეს−ვი უხ−მე−ბათ ალ−ბათ,
ბევ−რი ვა−რა−მის მნახ−ვე−ლი
თით−ქოს დაღ−ლილ−ნი სჩანან.
ალ−ბათ სიყ−ვა−რულს ი−თხო−ვენ
უფ−რო მეტ მზე−სა და სხივს,
ნა−კა−დუ−ლი კი გულგ−რი−ლი
ვის დარ−ჩე−ნი−ა, ვის!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
თხილის ქურდიმაია წიგნაძე |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
|
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
