ხეები
ხე−ე−ბი რო−გორ მოხ−რი−ლან
ფეს−ვი უხ−მე−ბათ ალ−ბათ,
ბევ−რი ვა−რა−მის მნახ−ვე−ლი
თით−ქოს დაღ−ლილ−ნი სჩანან.
ალ−ბათ სიყ−ვა−რულს ი−თხო−ვენ
უფ−რო მეტ მზე−სა და სხივს,
ნა−კა−დუ−ლი კი გულგ−რი−ლი
ვის დარ−ჩე−ნი−ა, ვის!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ბავშვი, ისწავლოს უცხო ენები
მიეცით ბავშვს საშუალება, ისწავლოს უცხო ენები, რათა გააფართოვოს მისი აზროვნება.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
 |
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
|
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
|
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
