ხეები
ხე−ე−ბი რო−გორ მოხ−რი−ლან
ფეს−ვი უხ−მე−ბათ ალ−ბათ,
ბევ−რი ვა−რა−მის მნახ−ვე−ლი
თით−ქოს დაღ−ლილ−ნი სჩანან.
ალ−ბათ სიყ−ვა−რულს ი−თხო−ვენ
უფ−რო მეტ მზე−სა და სხივს,
ნა−კა−დუ−ლი კი გულგ−რი−ლი
ვის დარ−ჩე−ნი−ა, ვის!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
 |
მეტეხის კლდეში სწერიამურმან ლებანიძე |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
