მთა და ღრუბელი
ღრუბ−ლით გა−და−ფა−რუ−ლა
ა−მა−ყი მთა ცამ−დე;
მზის სხი−ვე−ბი ე−ფე−რე−ბა
ნის−ლის გაქრობამდე.
ნაკადულის ჩხრი−ა−ლი
ა−რე−მა−რეს ი−პყრობს,
ყვა−ვი−ლე−ბი მზის სხი−ვებს
სა−ა−ლერ−სოდ იხმობს.
მწვანე ფე−რი ე−დე−ბა
კორ−დებ−სა და ვე−ლებს,
მთა კი სა−ი−დუმ−ლოს
ან−დობს მხო−ლოდ ჯიხ−ვებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
|
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
|
ზღვალუარა ჭანტურია |
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
