დაჭრილი შველი
ტყე−ში დაჭ−რი−ლი პა−ტა−რა შვე−ლი
დიდ−ხანს წვა−ლობ−და, შვე−ლას ი−თხოვ−და;
სი−ცო−ცხლეს მი−სას საფრ−თხე ე−ლო−და
და−მეხ−მა−რე−თო, ხომ ვერ იტყოდა.
რო−გორ მო−ი−თხოვს ის გვერდ−ში დგო−მას
გუ−ლი ეწ−ვე−ბა რო−გორც ღა−და−რი,
რო−გორ ს−წყუ−რი−ა ნახ−ვა დე−დი−სა
მაგ−რამ მშვე−ლე−ლი ა−ბა სად არი.
ტყე−ში წი−ვი−ან ცი−ვი ქა−რე−ბი
და გაჰ−კი−ვი−ან მო−ლა−ღუ−რე−ბი,
ვე−ღარ ის−ვე−ნებს ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ნუ−თუ ვერ გრძნო−ბენ დე−დის გუ−ლე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ლომო, შე ლომის მოკლულოხალხური |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
ზოოპარკიინგა ქორდელი |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
დათუნანათია აბულაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
|
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
