დაჭრილი შველი
ტყე−ში დაჭ−რი−ლი პა−ტა−რა შვე−ლი
დიდ−ხანს წვა−ლობ−და, შვე−ლას ი−თხოვ−და;
სი−ცო−ცხლეს მი−სას საფრ−თხე ე−ლო−და
და−მეხ−მა−რე−თო, ხომ ვერ იტყოდა.
რო−გორ მო−ი−თხოვს ის გვერდ−ში დგო−მას
გუ−ლი ეწ−ვე−ბა რო−გორც ღა−და−რი,
რო−გორ ს−წყუ−რი−ა ნახ−ვა დე−დი−სა
მაგ−რამ მშვე−ლე−ლი ა−ბა სად არი.
ტყე−ში წი−ვი−ან ცი−ვი ქა−რე−ბი
და გაჰ−კი−ვი−ან მო−ლა−ღუ−რე−ბი,
ვე−ღარ ის−ვე−ნებს ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ნუ−თუ ვერ გრძნო−ბენ დე−დის გუ−ლე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედიკონახათუნა გულიაშვილი |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ჩემი საქართველომანანა კაკაჩია |
 |
აჩუმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ციყვებინანა გასვიანი |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
ამაყი კუნუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
|
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ნუ გეშინიაალეკო შენგელია |
