ბულბული
ალ−ვის ტოტ−ზე შე−მომჯ−და−რა
მომ−ღე−რა−ლი ბულ−ბუ−ლი,
მი−სი ხმის გა−გო−ნე−ბამ
ტყეს ას−წავ−ლა ჩურჩული.
ნაზი ხმით და სიყ−ვა−რუ−ლით
ფრთებს უს−წო−რებს ბარ−ტყებს,
ნა−კა−დუ−ლის ჩუხ−ჩუ−ხი კი
მას სი−ცო−ცხლეს ჰმა−ტებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დილალუარა ჭანტურია |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
შემოდგომაფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
გაზაფხულიალექსანდრე ბეგაშვილი |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
