მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ბეღურალუარა ჭანტურია |
|
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
 |
აყვავებულა მინდორიხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სახლივასილ გულეური |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
