მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
|
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
|
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
