მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალერსიდავით მაჩაბელი |
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
|
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
მაცნევაჟა–ფშაველა |
