მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
|
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
