მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
|
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
აჭიკჭიკდა ჩიტუნიანესტან კუპრავა |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
|
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
