მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
მზეო, მზეო ცხრათვალავმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
*** (მზე პირს იბანს და წვეთებით სულ დასველდა საქანელა)ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
|
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
მზე შინახალხური |
