მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
|
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
|
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
|
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
|
მზე და მზესუმზირანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
