მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
|
ახალ წელს ვულოცავ ყველას!ნესტან კუპრავა |
 |
ფრთაგაშლილი სხივებილუარა ჭანტურია |
|
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
|
მუდარავაჟა–ფშაველა |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
