მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
|
აყვავებულა მინდორიხალხური |
 |
*** (დედი, ცაზე ვარსკვლავები)მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
