მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
|
მზეო, ამოდი, ამოდი!ხალხური |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
|
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
|
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
