მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
ბალახილუარა ჭანტურია |
|
პეპელალუარა ჭანტურია |
|
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
|
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
