მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
|
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
|
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე შინახალხური |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
