მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
აყვავებულა მინდორიხალხური |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
ჭიამაიანესტან კუპრავა |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
