მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
ძირსაკაკი წერეთელი |
|
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
