მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მუხანესტან კუპრავა |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
მზეო, გვესტუმრემანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
|
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
