მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
|
სოკოლუარა ჭანტურია |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
მზეო, მზეო ცხრათვალავმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
მაცნევაჟა–ფშაველა |
|
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
