მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
|
ალერსიდავით მაჩაბელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
ზაქის არჩევანინუნუ ჯანელიძე |
 |
მზეო, ამოდი, ამოდი!ხალხური |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
ღამელუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
