მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
|
ბეღურალუარა ჭანტურია |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
ო - რბილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
იაშიო მღვიმელი |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
