მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
|
მზეონინია კაპანაძე |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
