მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ალერსიდავით მაჩაბელი |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზეო, მზეო ცხრათვალავმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
მუხანესტან კუპრავა |
 |
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
|
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
