მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაჩი და ვარსკვლავებიელენე სალარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მუდარავაჟა–ფშაველა |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
