მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
|
მუდარავაჟა–ფშაველა |
