მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
|
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
|
მაცნევაჟა–ფშაველა |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
