მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის მახარობელილუარა ჭანტურია |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
შაშვილუარა ჭანტურია |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
