მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
*** (მზე პირს იბანს და წვეთებით სულ დასველდა საქანელა)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
გაზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
|
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
|
იუბილეაკაკი წერეთელი |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
