მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
მზეო, ამოდი, ამოდი!ხალხური |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
|
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
