მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მზე და მზესუმზირანესტან კუპრავა |
 |
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
|
ასეთია ზამთრის ღამენესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
