მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
|
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
