მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
ალერსიდავით მაჩაბელი |
|
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
მზე მიცქერის ფანჯრიდანმანანა ტონია |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ზღვალუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
სახლივასილ გულეური |
|
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
