მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
|
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
