მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
|
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
 |
მზეო, გვესტუმრემანანა კაკაჩია |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
|
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
