მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბულბულილუარა ჭანტურია |
|
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
