მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახლივასილ გულეური |
