მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
|
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ამირანივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
