მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
|
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იანესტან კუპრავა |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
*** (კიწიალი, კოწიალი)ნუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
