მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
|
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
 |
სოკოლუარა ჭანტურია |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
*** (დედი, წვიმა სად არის?)ელიზბარ გაბუნია |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
|
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
