ვაჟაო, დილის მზის სხივო,
ვა−ჟა−ო, დი−ლის მზის სხი−ვო,
ხან მთებ−ზე ნისლ−თა დი−ნე−ბავ,
შუ−ა−ფხო−დან რომ მი−დი−ხარ,
გუ−ლი რად გა−გე−ტი−რე−ბა?
შენ თუ არ ი−ცი მი−ზე−ზი,
ა−ბა, ვის ე−ცო−დი−ნე−ბა?
გად−მო−დი, გად−მო−ა−შუ−ქე
ლურჯ თხი−ლი−ა−ნას კალ−თე−ბი.
რა და−შავ−დე−ბა? არც რა−ი:
გნა−ხავ და... გა−მე−ხარ−დე−ბი!
ხან მთებ−ზე ნისლ−თა დი−ნე−ბავ,
შუ−ა−ფხო−დან რომ მი−დი−ხარ,
გუ−ლი რად გა−გე−ტი−რე−ბა?
შენ თუ არ ი−ცი მი−ზე−ზი,
ა−ბა, ვის ე−ცო−დი−ნე−ბა?
გად−მო−დი, გად−მო−ა−შუ−ქე
ლურჯ თხი−ლი−ა−ნას კალ−თე−ბი.
რა და−შავ−დე−ბა? არც რა−ი:
გნა−ხავ და... გა−მე−ხარ−დე−ბი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
დედიკონახათუნა გულიაშვილი |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
|
მზელუარა ჭანტურია |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
|
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
