kids.ge logo

ვაჟაო, დილის მზის სხივო,

ფავორიტებში დამატება
ვა−ჟა−ო, დი−ლის მზის სხი−ვო,
ხან მთებ−ზე ნისლ−თა დი−ნე−ბავ,
შუ−ა−ფხო−დან რომ მი−დი−ხარ,
გუ−ლი რად გა−გე−ტი−რე−ბა?
შენ თუ არ ი−ცი მი−ზე−ზი,
ა−ბა, ვის ე−ცო−დი−ნე−ბა?
გად−მო−დი, გად−მო−ა−შუ−ქე
ლურჯ თხი−ლი−ა−ნას კალ−თე−ბი.
რა და−შავ−დე−ბა? არც რა−ი:
გნა−ხავ და... გა−მე−ხარ−დე−ბი!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ბოშა ქალიდა რა ქალი?! ხელის გულით სატარები... რა თვალები?! ელვის ცეცხლის დამჭერი... ბოშა ქალი, ვარსკვლავების სადარ...მოდიოდა ნინო მთებითლურჯ მწვერვალებს ქარი რძისფერ ნისლში ხვევდა... და, როდესაც ბარში ვარდნი ყვაოდნენ, თოვლი იდო ჯავახეთის მთა...იყალთოშიაქ სიჩუმეა, მზე და სიჩუმე გულთამკოდავი, მაღლა, ხის წვერზე სადღაც ხმაურობს ჭრელი კოდალა... მზე კაშკაშებს დ...ო, მადლსა შენსაო, მადლსა შენსა, ცაო ქართვლისა, კვლავინდებურად ჩვენთვის ეხმიოს, შიგნი თუ გარე, გაღმა-გამოღმა თავს ყმაწვილ...ასეთი დარი თუ იყო მაშინ?მზემ მზის ქალაქში ჩამოიხედა, იდგა თბილისი, როგორც ერეკლე ხმალშემართული ნარის ციხესთან... ღრუბლები როკვით ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026