ვაჟაო, დილის მზის სხივო,
ხან მთებ−ზე ნისლ−თა დი−ნე−ბავ,
შუ−ა−ფხო−დან რომ მი−დი−ხარ,
გუ−ლი რად გა−გე−ტი−რე−ბა?
შენ თუ არ ი−ცი მი−ზე−ზი,
ა−ბა, ვის ე−ცო−დი−ნე−ბა?
გად−მო−დი, გად−მო−ა−შუ−ქე
ლურჯ თხი−ლი−ა−ნას კალ−თე−ბი.
რა და−შავ−დე−ბა? არც რა−ი:
გნა−ხავ და... გა−მე−ხარ−დე−ბი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
*** (თუ გინდა, რომ პატივს გცემდეს)ხათუნა გულიაშვილი |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
|
ვაზილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
|
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
|
დილალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
