ვაჟაო, დილის მზის სხივო,
ვა−ჟა−ო, დი−ლის მზის სხი−ვო,
ხან მთებ−ზე ნისლ−თა დი−ნე−ბავ,
შუ−ა−ფხო−დან რომ მი−დი−ხარ,
გუ−ლი რად გა−გე−ტი−რე−ბა?
შენ თუ არ ი−ცი მი−ზე−ზი,
ა−ბა, ვის ე−ცო−დი−ნე−ბა?
გად−მო−დი, გად−მო−ა−შუ−ქე
ლურჯ თხი−ლი−ა−ნას კალ−თე−ბი.
რა და−შავ−დე−ბა? არც რა−ი:
გნა−ხავ და... გა−მე−ხარ−დე−ბი!
ხან მთებ−ზე ნისლ−თა დი−ნე−ბავ,
შუ−ა−ფხო−დან რომ მი−დი−ხარ,
გუ−ლი რად გა−გე−ტი−რე−ბა?
შენ თუ არ ი−ცი მი−ზე−ზი,
ა−ბა, ვის ე−ცო−დი−ნე−ბა?
გად−მო−დი, გად−მო−ა−შუ−ქე
ლურჯ თხი−ლი−ა−ნას კალ−თე−ბი.
რა და−შავ−დე−ბა? არც რა−ი:
გნა−ხავ და... გა−მე−ხარ−დე−ბი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
ხმა გულისაილია ჭავჭავაძე |
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
აყვავებულა მინდორიხალხური |
|
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
