ვაჟაო, დილის მზის სხივო,
ვა−ჟა−ო, დი−ლის მზის სხი−ვო,
ხან მთებ−ზე ნისლ−თა დი−ნე−ბავ,
შუ−ა−ფხო−დან რომ მი−დი−ხარ,
გუ−ლი რად გა−გე−ტი−რე−ბა?
შენ თუ არ ი−ცი მი−ზე−ზი,
ა−ბა, ვის ე−ცო−დი−ნე−ბა?
გად−მო−დი, გად−მო−ა−შუ−ქე
ლურჯ თხი−ლი−ა−ნას კალ−თე−ბი.
რა და−შავ−დე−ბა? არც რა−ი:
გნა−ხავ და... გა−მე−ხარ−დე−ბი!
ხან მთებ−ზე ნისლ−თა დი−ნე−ბავ,
შუ−ა−ფხო−დან რომ მი−დი−ხარ,
გუ−ლი რად გა−გე−ტი−რე−ბა?
შენ თუ არ ი−ცი მი−ზე−ზი,
ა−ბა, ვის ე−ცო−დი−ნე−ბა?
გად−მო−დი, გად−მო−ა−შუ−ქე
ლურჯ თხი−ლი−ა−ნას კალ−თე−ბი.
რა და−შავ−დე−ბა? არც რა−ი:
გნა−ხავ და... გა−მე−ხარ−დე−ბი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გ.აბ ხ...ილია ჭავჭავაძე |
|
ხმა გულისაილია ჭავჭავაძე |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
|
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
|
ჩანჩქერილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
