ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
|
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
|
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
