ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
|
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
