ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
|
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
|
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
|
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
