ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
|
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
|
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
|
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
