ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
