ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
კალიანესტან კუპრავა |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
|
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
|
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
|
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
