ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
|
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
