ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
|
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
 |
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
