ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
|
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
იაშიო მღვიმელი |
