ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
