ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
