ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
|
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
|
ახალ წელს ვულოცავ ყველას!ნესტან კუპრავა |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
