ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ბულბულილუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
|
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
