ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
