ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ქ - არიშხალალელა გაბური |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
