ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
|
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
