ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
|
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
