ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
კალიანესტან კუპრავა |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
