ჩიტი
ფრთა−ხა−ტუ−ლა ჩი−ტუ−ნა
ხი−დან ხე−ზე გა−დახ−ტა,
სი−ხა−რუ−ლით გვაც−ნო−ბა
მზემ ბა−რა−თი გადასცა.
ლაღია და სწრა−ფი−ა
კარ−გი საქ−მის მაც−ნე−ა,
სულ ჰა−ერ−ში დაფ−რი−ნავს
ეს დღე−ა თუ ღამეა.
გული ლხე−ნით ევ−სე−ბა
ბარ−ტყე−ბი რომ ეზრ−დე−ბა,
მის გვერ−დით, რომ იფ−რე−ნენ
ეს დღეც მა−ლე ეწ−ვე−ვა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ღამის ბინდილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
ვინ გასწავლალუარა ჭანტურია |
 |
მტრედიელენე სალარიძე |
 |
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
კუნწულამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ღამეილია ჭავჭავაძე |
|
მუხანესტან კუპრავა |
 |
განა სანადიროდნუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ყვინჩილანოდარ დუმბაძე |
|
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
იაშიო მღვიმელი |
