უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ბარტყილუარა ჭანტურია |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კიჭიდიანა ღვალაძე |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ბაკურიანშისოფო გასიტაშვილი |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
