უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
|
ბულბულილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
|
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
როცა თოვლი დადნებანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
