უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გალიალუარა ჭანტურია |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაგებუტე ზამთაროხათუნა გულიაშვილი |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
შოშიაშიო მღვიმელი |
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
