უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
|
გვირილებილუარა ჭანტურია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
 |
დათვებინესტან კუპრავა |
|
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
|
სალამურაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
|
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
