kids.ge logo

ეს მძინარე მთა და ველი

ფავორიტებში დამატება
მწუ−ხა−რე−ბავ, რო−გორც გვე−ლი,
ხში−რად გულ−ში გა−მი−არ,
ეს მძი−ნა−რე მთა და ვე−ლი
ი−ყოს მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!
შენ, მეღ−ვი−ნე, ღვი−ნო გვას−ვი,
თვალს ნუ მი−ე−ძი−ნე−ბა,
ფიქ−რე−ბი გვაქვს ას−ჯერ ა−სი,
რო−გორც ღრუბ−ლის დი−ნე−ბა.
ნუ−თუ არ−სით ა−რის შვე−ლა
უჩ−ვე−ვი თუ ჩვე−უ−ლი?
გა−დღეგ−ძე−ლოთ ყვე−ლა, ყვე−ლა
ამ სუფ−რა−ზე წვე−უ−ლი.
მწუ−ხა−რე−ბავ, რო−გორც გვე−ლი,
ხში−რად გულ−ში გა−მი−არ,
ეს მძი−ნა−რე მთა და ვე−ლი
ი−ყოს მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ეს მშობლიური ქარიაI შავმა ნისლმა დანისლა მთები დაღესტანისა, აიმართნენ კოშკები ცისა და ნესტანისა. გახსოვს? ტოტი ქარისა აქანე...მშობლიურო ჩემო მიწავ!სამი დიდი ოკეანე გარე უვლის ნათელ მხარეს, მთვარიანი და მზიანი ზეცა აფრქვევს სიანკარეს. ორ ზღვას შუა ძველი...რა ღრიანცელში ვიდოდა გემიდაღამდა, ნისლი გადეკრა შარას, ტყეს დეფარა ღამის ბლონდები, მაგრამ გხედავ მთების იარას და უსათუოდ მოგაგონდე...არა ერთი ორიარა ერთი და ორი, არა ორი და სამი, მახსოვს ვარსკვლავი შორი და განათების წამი. შენ, გალაკტიონ, იცი რა დაუდე...ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტი, მწუხარე თვალიბით მიწას დაჰყურებდა. მშვიდობით, მშვიდობით! ამაოდ დაგენდე,...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026