ჰაერი ცივ-ნამიანი
ჰა−ე−რი ცივ-ნამი−ა−ნი,
ჩემთ−ვის აღარ-ა დღი−ა−ნი!
მას ვშო−რავ გულ-სევდი−ა−ნი,
ვის მო−ლოდ−ნა მაქვს გვი−ა−ნი!
ქუფრ-ხვევით, თვალ-ცრემლი−ა−ნი,
ა−ღა−რა სა−და ხმი−ა−ნი,
თავ-მოხრით ვნა−ხე ი−ა−ნი;
სხივ−ნი ჰკლე−ბო−დეს მზი−ა−ნი!
ჩემთ−ვის აღარ-ა დღი−ა−ნი!
მას ვშო−რავ გულ-სევდი−ა−ნი,
ვის მო−ლოდ−ნა მაქვს გვი−ა−ნი!
ქუფრ-ხვევით, თვალ-ცრემლი−ა−ნი,
ა−ღა−რა სა−და ხმი−ა−ნი,
თავ-მოხრით ვნა−ხე ი−ა−ნი;
სხივ−ნი ჰკლე−ბო−დეს მზი−ა−ნი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წვიმაზე
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წვიმაზე
 |
წელიწადის ოთხი დრონესტან კუპრავა |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
გამოცანანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წვიმაზე
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
იაშიო მღვიმელი |
