ჰაერი ცივ-ნამიანი
ჩემთ−ვის აღარ-ა დღი−ა−ნი!
მას ვშო−რავ გულ-სევდი−ა−ნი,
ვის მო−ლოდ−ნა მაქვს გვი−ა−ნი!
ქუფრ-ხვევით, თვალ-ცრემლი−ა−ნი,
ა−ღა−რა სა−და ხმი−ა−ნი,
თავ-მოხრით ვნა−ხე ი−ა−ნი;
სხივ−ნი ჰკლე−ბო−დეს მზი−ა−ნი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
გამოიყენეთ გაჯეტები ფიზიკური აქტივობისთვის
გააცანით ბავშვს აპლიკაციები და მოწყობილობები, რომლებიც ხელს შეუწყობს მის ფიზიკურ აქტივობას.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წვიმაზე
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
გვირილებილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წვიმაზე
 |
მზეო, გვესტუმრემანანა კაკაჩია |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ფისოლელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წვიმაზე
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
