სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
ო - რბილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
|
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
