სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
ღამელუარა ჭანტურია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
ო - რბილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
