სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
|
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
