სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
|
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
|
ბულბულილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
|
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
სახლივასილ გულეური |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
