სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ტყუილებიმანანა ტონია |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
|
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
