სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაიცავით ბავშვის პირადი სივრცე
პატივი ეცით ბავშვის პირად სივრცეს და არ ჩაერიოთ მის პირად საქმეებში ზედმეტად.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
|
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
|
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
