სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
|
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
