სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
|
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
