სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
|
პეპელალუარა ჭანტურია |
|
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
|
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
