სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
|
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
