სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ბულბულილუარა ჭანტურია |
|
რულუარა ჭანტურია |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
|
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
|
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
