სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
|
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
|
მთვარენესტან კუპრავა |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
