სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
