სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვს, გაიგოს არავერბალური კომუნიკაცია
ასწავლეთ ბავშვს, გაიგოს სხვისი ემოციები სახის გამომეტყველებისა და სხეულის ენის მიხედვით.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
|
მთვარენესტან კუპრავა |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
