სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
