ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზის ჩასვლის მერეანზორ აბულაშვილი |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
 |
გაზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
მზე შინახალხური |
|
ალერსიდავით მაჩაბელი |
|
მუმლი მუხასაოხალხური |
