ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
ბეღურალუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
|
ჭიამაიანესტან კუპრავა |
|
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
სახლივასილ გულეური |
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
