ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
|
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ქ - არიშხალალელა გაბური |
|
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
|
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
