ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
პეპელალუარა ჭანტურია |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ასეთია ზამთრის ღამენესტან კუპრავა |
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
|
მზესუმზირაცირა ტურაშვილი |
|
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
|
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
