ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
მზესუმზირაცირა ტურაშვილი |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
 |
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
