ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
*** (დედი, ცაზე ვარსკვლავები)მანანა კაკაჩია |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
|
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
