ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
ეშმაკუნაგივი ჭიჭინაძე |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
 |
გაზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
|
სამყურალელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
