ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
ბეღურალუარა ჭანტურია |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
მზესუმზირაცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
