ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
|
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ლოკოკინას სიმღერამზია მექერიშვილი |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
*** (კიწიალი, კოწიალი)ნუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
