ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
|
ასეთია ზამთრის ღამენესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
