ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
ბულბულილუარა ჭანტურია |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
აჭიკჭიკდა ჩიტუნიანესტან კუპრავა |
|
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
|
მუხანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
