ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
|
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
|
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
