ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
|
სალამურაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
