ენძელა
თოვ−ლის ქვეშ ლა−მაზ ენ−ძე−ლებს სძი−ნავთ,
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ია და ენძელალუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნეტავი ვიყო მე ვარდიხალხური |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ვაშლებინესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
|
იაცირა ტურაშვილი |
 |
ენძელებს ჰკითხენანა სამხარაძე |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
სევდის ბაღსბესიკი |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
იაედუარდ უგულავა |
 |
გაზაფხულიმანანა ტონია |
|
საჩუქარილუარა ჭანტურია |
