ენძელა
თოვ−ლის ქვეშ ლა−მაზ ენ−ძე−ლებს სძი−ნავთ,
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
|
ია და ენძელალუარა ჭანტურია |
 |
მახარობელინუნუ კერესელიძე |
 |
ლოცვაილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ბოლოკი და ჭარხალინუნუ ჯანელიძე |
|
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
უთხრა ინამ ლოკოკინასმარიამ წიკლაური |
 |
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
|
ბაბუაწვერანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
|
გაზაფხულია მონატრებალუარა ჭანტურია |
