ენძელა
თოვ−ლის ქვეშ ლა−მაზ ენ−ძე−ლებს სძი−ნავთ,
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ბალიზაქარია შერაზადაშვილი |
|
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
ბებოს და ბაბუს ჯვრისწერამზია გოგნიაშვილი |
 |
ნარგიზი და ნარცისილუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
იანესტან კუპრავა |
|
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
 |
საზამთროიოსებ ციცქიშვილი |
 |
გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ვაშლიაკაკი წერეთელი |
 |
რეზის ლექსიელენე სალარიძე |
 |
ოპუნცია კაქტუსიმანანა ტონია |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ვარსკვლავივაჟა–ფშაველა |
