ენძელა
თოვ−ლის ქვეშ ლა−მაზ ენ−ძე−ლებს სძი−ნავთ,
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ლოცვაილია ჭავჭავაძე |
 |
ია და ბავშვილიდია მეგრელიძე |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
მივიჩქარით ვენახშინესტან კუპრავა |
 |
მზე გვიღიმის.. გაზაფხულდაცირა ტურაშვილი |
 |
უთხრა ინამ ლოკოკინასმარიამ წიკლაური |
 |
ჩემი მეგობარი გაზაფხულიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ყიყინა ბაყაყინათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ალუბალიქეთევან გარაყანიძე |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
|
ბაკურივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
