თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიხათუნა გულიაშვილი |
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
 |
სილამაზენოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
დათვის ბუნაგთანნესტან კუპრავა |
|
ჩამობარდნა თეთრად ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
|
დათვებინესტან კუპრავა |
|
რა კარგია ნაძვისხე!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
დიდი თამარივაჟა–ფშაველა |
 |
ნუციკო სოფელშიმანანა ქურდაძე |
 |
თოვლის ბაბუამორის ფოცხიშვილი |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
