თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის ფიფქილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიდიანა ღვალაძე |
 |
საახალწლოანზორ აბულაშვილი |
 |
ზამთარიხათუნა გულიაშვილი |
|
კიჭიდიანა ღვალაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
თედოს პირველი თოვლითამარ ჭეიშვილი |
 |
ბაკურიანშისოფო გასიტაშვილი |
 |
სანდროს ლექსინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ციგაობამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
დიდი თამარივაჟა–ფშაველა |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
 |
*** (მომილოცე და მაკოცე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
