თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
 |
სილამაზენოდარ დუმბაძე |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
|
თოვლის ფიფქილუარა ჭანტურია |
|
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
რა კარგია ნაძვისხე!ნესტან კუპრავა |
 |
სანდროს ლექსინუნუ ჯანელიძე |
|
თოვს!ნესტან კუპრავა |
 |
დაუვიწყარი დეკემბერინანა სამხარაძე |
 |
ბებოსთან სოფლადელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ციცინომაია კარსელი |
 |
ბებიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
|
საახალწლონოდარ დუმბაძე |
 |
ხატის წინაკაკი წერეთელი |
