თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლილუარა ჭანტურია |
|
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლი და ლევანიმანანა კაკაჩია |
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
წელიწადის დროებინინია კაპანაძე |
|
ასეთია ზამთრის ღამენესტან კუპრავა |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის ბაბუადიანა ღვალაძე |
 |
ყინულიდუტუ მეგრელი |
 |
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
თოვლის ბაბუამორის ფოცხიშვილი |
 |
ახალი წელი ტყეშიმაია წიგნაძე |
