თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
 |
გალიალუარა ჭანტურია |
 |
თოვლიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბარტყილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
|
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
|
თოვლის ფიფქი მოფარფატებსნესტან კუპრავა |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
 |
საახალწლო საჩუქარიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ზამთარიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ერთი რამ მინდა სათქმელადვაჟა–ფშაველა |
