თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
|
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
|
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
 |
საახალწლოანზორ აბულაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
|
ზამთარში ზაფხული მენატრებაანზორ აბულაშვილი |
 |
როცა თოვლი დადნებანუნუ ჯანელიძე |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
ზამთარი მოვიდა!ნესტან კუპრავა |
 |
ციყვინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რას ჩურჩულებენ ფიფქები...ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
ციგაობამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
