თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
 |
ციგალუარა ჭანტურია |
|
თოვლილუარა ჭანტურია |
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
 |
თოვლიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
დაგვიზამთრდასოფო გასიტაშვილი |
 |
თოვლი მოსულაცირა ტურაშვილი |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
|
თოვლის მელანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
 |
ხატის წინაკაკი წერეთელი |
|
საახალწლო კარნავალიმაია კარსელი |
|
ციკოს თოვლის პაპავასილ გულეური |
