თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
სილამაზენოდარ დუმბაძე |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიხათუნა გულიაშვილი |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ბაკურიანშისოფო გასიტაშვილი |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
სანდროს ლექსინუნუ ჯანელიძე |
 |
თოვლი მოსულაცირა ტურაშვილი |
 |
Საჩუქარი თოვლის ბაბუსნინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთარიედუარდ უგულავა |
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
|
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
