თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლილუარა ჭანტურია |
|
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
ციგალუარა ჭანტურია |
|
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
როცა თოვლი დადნებანუნუ ჯანელიძე |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
|
სძინავს, სძინავს ძილგუდასნესტან კუპრავა |
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
|
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ციგაობაშიო მღვიმელი |
 |
ხატის წინაკაკი წერეთელი |
 |
თოვლის ბაბუადიანა ღვალაძე |
 |
ციცინომაია კარსელი |
|
თოვლის ბებოს სიმღერამაია კარსელი |
