თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
თოვლის ფიფქილუარა ჭანტურია |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლი მოგვაქვს პეშვებითნესტან კუპრავა |
 |
ზამთარინონა ბეჟანიშვილი |
 |
გაგებუტე ზამთაროხათუნა გულიაშვილი |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
 |
ციცინომაია კარსელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ყინულიდუტუ მეგრელი |
|
ცივა კურდღელს, ცივაგივი ჭიჭინაძე |
