თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ციგალუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოანზორ აბულაშვილი |
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
|
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლიმარიამ წიკლაური |
 |
ციყვინინია კაპანაძე |
 |
პირველი თოვლინესტან კუპრავა |
 |
გაგებუტე ზამთაროხათუნა გულიაშვილი |
|
თოვს!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ნუციკო სოფელშიმანანა ქურდაძე |
 |
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
ზამთარირაფიელ ერისთავი |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
ახალი წელი ტყეშიმაია წიგნაძე |
