თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თოვლილუარა ჭანტურია |
|
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
წელიწადის დროებიხათუნა გულიაშვილი |
 |
ზამთარისოფია ბარშოვა |
 |
ზამთარინონა ბეჟანიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარიედუარდ უგულავა |
 |
თოვლის ბაბუამორის ფოცხიშვილი |
 |
*** (მომილოცე და მაკოცე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
|
ცივა კურდღელს, ცივაგივი ჭიჭინაძე |
