თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
|
თოვლილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თინა, მურა და ფისომანანა კაკაჩია |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
 |
ლაზარეანა ნოდარიძე |
 |
გაგებუტე ზამთაროხათუნა გულიაშვილი |
 |
ვაშლის ხეფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარირაფიელ ერისთავი |
 |
საახალწლონოდარ დუმბაძე |
 |
მხიარული ზაფხულიმზია გოგნიაშვილი |
 |
ყინულიდუტუ მეგრელი |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
