თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ბარტყილუარა ჭანტურია |
 |
სილამაზენოდარ დუმბაძე |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
 |
ბეღურანინო სტურუა |
 |
თოვლის ბაბუნინია კაპანაძე |
 |
წუწკი წრუწუნაბონდო მაცაბერიძე |
 |
წელიწადის დროებიხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ახალი წელი ტყეშიმაია წიგნაძე |
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
 |
მხიარული ზაფხულიმზია გოგნიაშვილი |
 |
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
