თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
გალიალუარა ჭანტურია |
|
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
|
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთარიდიანა ღვალაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლიმარიამ წიკლაური |
 |
ბეღურანესტან კუპრავა |
|
ტახი ზამთარს უბრაზდებანესტან კუპრავა |
 |
თედოს პირველი თოვლითამარ ჭეიშვილი |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
წერილი ლაპლანდიიდან ბებიასქეთევან კვიტატიანი |
 |
ზამთარიედუარდ უგულავა |
 |
ზამთარირაფიელ ერისთავი |
 |
საახალწლო კარნავალიმაია კარსელი |
 |
ციგაობაშიო მღვიმელი |
