kids.ge logo

ხელოვნება

ფავორიტებში დამატება
ვის უ−ნა−ხავს შა−ვი წიგ−ნი, წიგ−ნი წი−თელ ა−სო−ე−ბით,
და−წე−რი−ლი სისხ−ლის წვე−თით, და−წე−რი−ლი სა−სო−ე−ბით?
გა−დი−ა−რეს გრი−გა−ლებ−მა, დღეს ეს წიგ−ნი არ−ვინ ი−ცის,
და ჟამთ მტვე−რით ი−ფა−რე−ბა წიგ−ნი ცის და დე−და−მი−წის.

დიდ−ხანს ვწერ−დი, დიდ−ხანს მწვავ−და შთა−გო−ნე−ბის ცე−ცხლი მწვა−ვე,
ვწერ−დი ჟი−ნით, ვწერ−დი ვნე−ბით... და ჰა, ი−გი და−ვა−თა−ვე.
და ვფიქ−რობ−დი: ჩემს შავს წიგნ−ში თუ არს-მეთქი რამ ი−სე−თი,
რომ არ აჩნ−დეს მწა−რე გეს−ლი, რომ არ აჩნ−დეს სისხ−ლის წვე−თი?

და მეწ−ვი−ა შემ−დეგ ეჭ−ვი, და მომ−წყინ−და ი−გი მცნე−ბა.
ვთქვი: "სხვას რას აქვს ფა−სი ქვეყ−ნად, რომ არ ი−ყოს ხე−ლოვ−ნე−ბა"!..
მაგ−რამ ჩემ−ში სა−უბ−რობ−და მე−ო−რე ხმა, ხმა ფა−რუ−ლი: -
"ხე−ლოვ−ნე−ბა - ეს ოქ−რო−ა მი−წის გულ−ში და−მარ−ხუ−ლი.

ხე−ლოვ−ნე−ბა მარ−გა−ლიტს ჰგავს, მას ზღვა ფა−რავს შე−უცვ−ლე−ლი,
რას იშ−ვი−ათ თუ მისწვ−დე−ბა კა−ცის გუ−ლი, კა−ცის ხე−ლი...
ა−რის წმინ−და პო−ე−ზი−ა და მუ−სი−კა ა−რის შო−რი,
მაგ−რამ ქვეყ−ნად არ არ−სე−ბობს - ის ა−ლერ−სი, ის ამ−ბო−რი.

ა−რის საღვ−თო ბი−ლი−კე−ბი ამ სივრ−ცის−კენ მი−მა−ვა−ლი,
ა−ირ−ჩი−ე მათ−გან ერ−თი, ა−ირ−ჩი−ე ერ−თი კვა−ლი!"
შა−ვი წიგ−ნი არ თავ−დე−ბა, შა−ვი წიგ−ნი შუ−ა წყდე−ბა...
მას ი−ქით კი კა−ცის გრძნო−ბა და გო−ნე−ბა ვე−რას წვდე−ბა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მე და ღამეეხლა როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება, სიო, სარკმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება. მთვარი...მეოცნებე აფრებითსად ოდესმე მეოცნებე აფრებით, ათასფერი იმედით და ზაფრებით, აგასფერის მიმოჰქროდა ხომალდი, მეზღვაურის სულთან...პოეტსო, შენს გარეშე ვერავის გახდის ბედი უკვდავად ცეცხლის მინაში, თავს მოწიწებით ვხრი შენი ტახტის დაუჭკნობელი დ...დამწველი თავის სიმშვენიერითდამწველი თავის სიმშვენიერით, დამშვენებული უხვი განგებით ფეხთან პერანგი იწვა ცბიერი, როგორც ელვარე ფარშავა...იერიიყო დილა მშვენიერი დილა ფერადი, მაგრამ უცებ წამოვიდა ცაიერადი. ასე იყო შენი დილაც ბედისწერამდი. სანამ ყოფ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026