kids.ge logo

ხელოვნება

ფავორიტებში დამატება
ვის უ−ნა−ხავს შა−ვი წიგ−ნი, წიგ−ნი წი−თელ ა−სო−ე−ბით,
და−წე−რი−ლი სისხ−ლის წვე−თით, და−წე−რი−ლი სა−სო−ე−ბით?
გა−დი−ა−რეს გრი−გა−ლებ−მა, დღეს ეს წიგ−ნი არ−ვინ ი−ცის,
და ჟამთ მტვე−რით ი−ფა−რე−ბა წიგ−ნი ცის და დე−და−მი−წის.

დიდ−ხანს ვწერ−დი, დიდ−ხანს მწვავ−და შთა−გო−ნე−ბის ცე−ცხლი მწვა−ვე,
ვწერ−დი ჟი−ნით, ვწერ−დი ვნე−ბით... და ჰა, ი−გი და−ვა−თა−ვე.
და ვფიქ−რობ−დი: ჩემს შავს წიგნ−ში თუ არს-მეთქი რამ ი−სე−თი,
რომ არ აჩნ−დეს მწა−რე გეს−ლი, რომ არ აჩნ−დეს სისხ−ლის წვე−თი?

და მეწ−ვი−ა შემ−დეგ ეჭ−ვი, და მომ−წყინ−და ი−გი მცნე−ბა.
ვთქვი: "სხვას რას აქვს ფა−სი ქვეყ−ნად, რომ არ ი−ყოს ხე−ლოვ−ნე−ბა"!..
მაგ−რამ ჩემ−ში სა−უბ−რობ−და მე−ო−რე ხმა, ხმა ფა−რუ−ლი: -
"ხე−ლოვ−ნე−ბა - ეს ოქ−რო−ა მი−წის გულ−ში და−მარ−ხუ−ლი.

ხე−ლოვ−ნე−ბა მარ−გა−ლიტს ჰგავს, მას ზღვა ფა−რავს შე−უცვ−ლე−ლი,
რას იშ−ვი−ათ თუ მისწვ−დე−ბა კა−ცის გუ−ლი, კა−ცის ხე−ლი...
ა−რის წმინ−და პო−ე−ზი−ა და მუ−სი−კა ა−რის შო−რი,
მაგ−რამ ქვეყ−ნად არ არ−სე−ბობს - ის ა−ლერ−სი, ის ამ−ბო−რი.

ა−რის საღვ−თო ბი−ლი−კე−ბი ამ სივრ−ცის−კენ მი−მა−ვა−ლი,
ა−ირ−ჩი−ე მათ−გან ერ−თი, ა−ირ−ჩი−ე ერ−თი კვა−ლი!"
შა−ვი წიგ−ნი არ თავ−დე−ბა, შა−ვი წიგ−ნი შუ−ა წყდე−ბა...
მას ი−ქით კი კა−ცის გრძნო−ბა და გო−ნე−ბა ვე−რას წვდე−ბა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მიცვალებულის ხსოვნამგონია: ბინდი ვარსკვლავთაგან გემუდარება და შეშინება უმოწყალო სიმთვრალეს ბადებს. სახლის კარებთან უმოძრაოდ ...ჩემი გულია დღეს ეს შავი ზღვაჩემი გულია დღეს ეს შავი ზღვა, თავმიდებული აჭარის კალთებს. რაც დატეხილა ჩემს თავზე რისხვა, თქვენს მშვიდობი...მოვა… მაგრამ როდის?შორეული ქალის ეშხი მოვა... მაგრამ როდის? სიყვარული სასახლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის! ასეთია ნაზი ბედი, ბედი ...შავი ყორანიგზა გავიარე... მსურს მოვიხედო და დავინახო მთისა ქედები; შავი ყორანი გზაზე მომჩხავის: ”ნუ იხედები... ნუ იხ...რა ცაა!შეხედე, რა ცაა! - ეს არის, რაცაა! შეხედე, ამ მხარეს! - ზღვით დილა გვახარებს! შეხედე, რა ზღვაა! ო, ეს ზღვა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026