kids.ge logo

ხელოვნება

ფავორიტებში დამატება
ვის უ−ნა−ხავს შა−ვი წიგ−ნი, წიგ−ნი წი−თელ ა−სო−ე−ბით,
და−წე−რი−ლი სისხ−ლის წვე−თით, და−წე−რი−ლი სა−სო−ე−ბით?
გა−დი−ა−რეს გრი−გა−ლებ−მა, დღეს ეს წიგ−ნი არ−ვინ ი−ცის,
და ჟამთ მტვე−რით ი−ფა−რე−ბა წიგ−ნი ცის და დე−და−მი−წის.

დიდ−ხანს ვწერ−დი, დიდ−ხანს მწვავ−და შთა−გო−ნე−ბის ცე−ცხლი მწვა−ვე,
ვწერ−დი ჟი−ნით, ვწერ−დი ვნე−ბით... და ჰა, ი−გი და−ვა−თა−ვე.
და ვფიქ−რობ−დი: ჩემს შავს წიგნ−ში თუ არს-მეთქი რამ ი−სე−თი,
რომ არ აჩნ−დეს მწა−რე გეს−ლი, რომ არ აჩნ−დეს სისხ−ლის წვე−თი?

და მეწ−ვი−ა შემ−დეგ ეჭ−ვი, და მომ−წყინ−და ი−გი მცნე−ბა.
ვთქვი: "სხვას რას აქვს ფა−სი ქვეყ−ნად, რომ არ ი−ყოს ხე−ლოვ−ნე−ბა"!..
მაგ−რამ ჩემ−ში სა−უბ−რობ−და მე−ო−რე ხმა, ხმა ფა−რუ−ლი: -
"ხე−ლოვ−ნე−ბა - ეს ოქ−რო−ა მი−წის გულ−ში და−მარ−ხუ−ლი.

ხე−ლოვ−ნე−ბა მარ−გა−ლიტს ჰგავს, მას ზღვა ფა−რავს შე−უცვ−ლე−ლი,
რას იშ−ვი−ათ თუ მისწვ−დე−ბა კა−ცის გუ−ლი, კა−ცის ხე−ლი...
ა−რის წმინ−და პო−ე−ზი−ა და მუ−სი−კა ა−რის შო−რი,
მაგ−რამ ქვეყ−ნად არ არ−სე−ბობს - ის ა−ლერ−სი, ის ამ−ბო−რი.

ა−რის საღვ−თო ბი−ლი−კე−ბი ამ სივრ−ცის−კენ მი−მა−ვა−ლი,
ა−ირ−ჩი−ე მათ−გან ერ−თი, ა−ირ−ჩი−ე ერ−თი კვა−ლი!"
შა−ვი წიგ−ნი არ თავ−დე−ბა, შა−ვი წიგ−ნი შუ−ა წყდე−ბა...
მას ი−ქით კი კა−ცის გრძნო−ბა და გო−ნე−ბა ვე−რას წვდე−ბა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ი.ა.ქალაქში მტვერში წაიქცა ბავშვი ნუკრის თვალებით, თმით - მიმოზებით. და მწუხარების მალე ნიავში მოფრინდნენ ლურ...ისღამემ მოვერცხლილ ძაფების გროვა გადააქსოვა სარკმლის მწვანე ბროლს, სარკეს ანათრთოლს დაუახლოვა და დაათოვა სუ...დროშები ჩქარაგათენდა. ცეცხლის მზე აენთო, აცურდა... დროშები ჩქარა! თავისუფლება სულს ისე მოსწყურდა, ვით დაჭრილ ირმების გ...ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიის მიდიოდა ქუჩაში ერთი, მას მიჰყვებოდა წვიმა და ქარი; მისთვის იმ წამში არ იყო ღმერთი, მისთვის არ იყო ქრის...დღეთა კარებთან ვდგავარ წუხილითდღეთა კარებთან ვდგავარ წუხილით, ელვამ აანთო ცეცხლის ბუგრები, ცა მემუქრება ჭექა-ქუხილით, მე დამუნჯებით ცას...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026