ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბატი-ბუტიმაია კარსელი |
 |
ოჰ, ეს ტელევიზორიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ჩემი ცხენიმაია წიგნაძე |
|
საოცრებაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ძმური სამსახურინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
 |
*** (რატო სტირი, ჩემო ნინო)მანანა კაკაჩია |
 |
გულდაწყვეტილი გოგონაელიზბარ გაბუნია |
|
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
 |
წიწილამანანა ტონია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მზრუნველი ნუცამანანა ქურდაძე |
|
ავადმყოფინოდარ დუმბაძე |
|
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
|
არითმეტიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
