ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ვერ გაგიმხელთნუნუ კერესელიძე |
|
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
|
დიდობას ვნატრობნაზი თარგამაძე |
|
გულუბრყვილობაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ჩურჩხელაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მე პატარა გოგო ვარხალხური |
|
სკოლისაკენთინათინ კვირიკაძე |
 |
სათაფლიაზე ექსკურსიის შემდეგნანა გასვიანი |
 |
წვიმასოფო გასიტაშვილი |
 |
სიზმარინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
*** (სასეირნოდ მიდის ბიჭი)გიორგი კაჭახიძე |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
 |
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
|
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
 |
ნატუკამაია მიქაია |
