ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ანანოხათუნა გულიაშვილი |
 |
იანოდარ დუმბაძე |
 |
საოცრებაშოთა ამირანაშვილი |
 |
მე ბუა მაქვს თითზე!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ანაომაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
კუდრაჭა ნინომანანა კაკაჩია |
 |
ძილისგუდა ლაშანანა სამხარაძე |
|
რად დაარქვით ნაცარა?მანანა კაკაჩია |
|
ჩემი დაიკომანანა კაკაჩია |
 |
Პროფესიანინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მამალინოდარ დუმბაძე |
 |
ლევიკოს ოცნებამანანა ტონია |
|
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
 |
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
