ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ცელქებიშიო მღვიმელი |
 |
პირის ბანაოთარ შალამბერიძე |
|
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
 |
ანაომაყვალა მრევლიშვილი |
 |
თეთრი ფარდაელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (რატო სტირი, ჩემო ნინო)მანანა კაკაჩია |
|
მეორე კლასელიმანანა კაკაჩია |
 |
ნაყინინანა გასვიანი |
 |
ცუგა-ფურცელისოფო გასიტაშვილი |
 |
კოლას შეხვედრა შინაურ გოჭებთანლელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
|
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
*** (კანფეტები მიყვარს ისე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
