ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ცუღლუტობაშოთა ამირანაშვილი |
 |
იუბილარიელენე სალარიძე |
|
ელვაელენე სალარიძე |
|
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
 |
ყიყლიყო, მამალო!ხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
კუკრუჭანა თუ გოგრიმიჭელანუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩხირკედელასოფო გასიტაშვილი |
 |
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
 |
ჭიაყელა და გაბრიელინინია კაპანაძე |
|
თოვლი და ლევანიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
|
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
მამალინოდარ დუმბაძე |
|
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
