ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბატი-ბუტიმაია კარსელი |
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
 |
*** (დათამ იპოვა სიზმარში დევის პატარა შვილიკო)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩემს ცელქებსშიო მღვიმელი |
|
ცელქებიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
როგორ გაჩნდა შავი არაგვი?მარიამ წიკლაური |
 |
შიშინანა გასვიანი |
 |
ნუცას უთონესტან კუპრავა |
 |
მარდი ბიჭიგივი ჭიჭინაძე |
 |
*** (ჩემმა ბაბუმ დიდზე დიდი)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
მეოცნებე მფრინავიმანანა ტონია |
|
დღეობანოდარ დუმბაძე |
 |
მარიამის ოინებიაზა მდინარაძე |
 |
ექიმი უნდა გავხდეო...ელენე სალარიძე |
