ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ჩემს ცელქებსშიო მღვიმელი |
 |
დღიურიშოთა ამირანაშვილი |
|
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
|
აბა, როგორ ვნახავდიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ჩურჩხელამზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სიმღერებით სწავლასოფო გასიტაშვილი |
 |
წიწილამანანა ტონია |
 |
ზურიკელანინია კაპანაძე |
 |
თავნება დაიკომანანა კაკაჩია |
|
ჩხირკედელასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
|
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
|
მეოცნებე მფრინავიმანანა ტონია |
