ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ცელქებიშიო მღვიმელი |
 |
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
|
ფეხბურთიშოთა ამირანაშვილი |
|
ფისო გამებუტანუნუ კერესელიძე |
|
ოჰ, ეს ტელევიზორიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (დედა ზღაპარს რომ მიყვება)ცირა ტურაშვილი |
 |
წერილინინია კაპანაძე |
|
ჭიაყელა და გაბრიელინინია კაპანაძე |
 |
დედა და ლილიმანანა კაკაჩია |
|
ყველაზე ძლიერიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
|
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
 |
ავადმყოფინოდარ დუმბაძე |
 |
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
|
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
