ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ანაომაყვალა მრევლიშვილი |
 |
თითებიგიორგი წერეთელი |
 |
ჩურჩხელამზია გოგნიაშვილი |
 |
ნუციკოტარიელ ჭანტურია |
 |
შეჯიბრინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
|
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
 |
*** (ბებო როცა გავაბრაზე)ცირა ტურაშვილი |
 |
როგორ გაჩნდა შავი არაგვი?მარიამ წიკლაური |
 |
ნუცას უთონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
 |
თანამედროვე პირველკლასელიმანანა ტონია |
 |
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
|
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
