ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
 |
ვერ გაგიმხელთნუნუ კერესელიძე |
 |
პატარა ექიმიელიზბარ გაბუნია |
|
გაუგებრობაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
- დამაცადეთ!იოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
ძილისგუდა ლაშანანა სამხარაძე |
 |
ცრუპენტელა კოღონინია კაპანაძე |
|
ახალი კბილიიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (კანფეტები მიყვარს ისე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ზურაბის ჩივილიირაკლი აბაშიძე |
 |
მე სკოლაში მივდივარქეთევან ქუჩუკაშვილი |
 |
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
|
ექიმი უნდა გავხდეო...ელენე სალარიძე |
