ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მესმის, მესმის სანატრელიილია ჭავჭავაძე |
 |
ექიმინოდარ დუმბაძე |
 |
ზარიშოთა ამირანაშვილი |
|
შეჯიბრინოდარ დუმბაძე |
|
ბაღინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
თევზაობაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
 |
ზღაპარელა-ზღაპარო!ნესტან კუპრავა |
|
საჩუქრებიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
თავნება დაიკომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
რეზოს კნუტებიმანანა ტონია |
|
დღეობანოდარ დუმბაძე |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
