ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ვერ გაგიმხელთნუნუ კერესელიძე |
 |
ცელქი თამუნაელიზბარ გაბუნია |
 |
ვინ უფრო გიყვარს?ხალხური |
 |
ნუგეშიელენე სალარიძე |
|
აბა, როგორ ვნახავდიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ცურვა ვიცითგიორგი წერეთელი |
 |
ჩხირკედელასოფო გასიტაშვილი |
|
მეტიჩარაელიზბარ გაბუნია |
 |
კოლას შეხვედრა შინაურ გოჭებთანლელა გაბური |
|
ველოდები ძამიკოსსოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
 |
დალი და მანანამანანა ტონია |
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ზურაბის ჩივილიირაკლი აბაშიძე |
 |
საწყალი ბაბუანოდარ დუმბაძე |
