ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
თითებიგიორგი წერეთელი |
 |
ბავშვობის დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მესმის, მესმის სანატრელიილია ჭავჭავაძე |
 |
ბაღინოდარ დუმბაძე |
 |
პრინცესაელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
იოანეანა ნოდარიძე |
 |
უქნარა ანდრონანა სამხარაძე |
 |
რატომ?ელენე სალარიძე |
 |
ჩემი უფროსი დაიკოსოფო გასიტაშვილი |
 |
თებრონეანზორ აბულაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ფისონოდარ დუმბაძე |
 |
შემოღამება მთაწმინდაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
არითმეტიკაშოთა ამირანაშვილი |
|
რეზიკონიკოლოზ იოსებიძე |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
