ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მე ბუა მაქვს თითზე!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ფისო გამებუტანუნუ კერესელიძე |
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
|
ცუღლუტობაშოთა ამირანაშვილი |
|
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა მხატვარინესტან კუპრავა |
 |
ლელა და გიამანანა კაკაჩია |
 |
ბებოიოსებ ციცქიშვილი |
|
*** (ლევანიკოს მოეწონა)მანანა კაკაჩია |
 |
აბეზარი მამალისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მარიამიინგა ქორდელი |
|
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
მე სკოლაში მივდივარქეთევან ქუჩუკაშვილი |
 |
ბეკეკო და ეკუნამანანა ქურდაძე |
 |
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
