ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მე ბუა მაქვს თითზე!ელიზბარ გაბუნია |
 |
დევიქეთევან კვიტატიანი |
 |
თემოს ვკითხეშოთა ამირანაშვილი |
 |
დედისერთას ჩივილიტარიელ ჭანტურია |
|
საოცრებაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბაბუნინია კაპანაძე |
|
ჭიაყელა და გაბრიელინინია კაპანაძე |
|
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
ზარმაციმანანა კაკაჩია |
|
კუდრაჭა ნინომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
|
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
|
თანამედროვე პირველკლასელიმანანა ტონია |
