ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ცელქებიშიო მღვიმელი |
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
|
ძმური სამსახურინოდარ დუმბაძე |
 |
მართლა ბუა თუალია კობალაძე |
|
დღიურიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა ქირურგინესტან კუპრავა |
 |
ცელქი ნიკოსოფო გასიტაშვილი |
 |
ჭიაყელა და გაბრიელინინია კაპანაძე |
 |
ბებოს გავახარებ!ელიზბარ გაბუნია |
|
უბითზაქარია შერაზადაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
 |
„მკურნალები“მზია გოგნიაშვილი |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
|
რეზოს კნუტებიმანანა ტონია |
|
ფუტკარინოდარ დუმბაძე |
