ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბავშვებილუარა ჭანტურია |
 |
მე ბუა მაქვს თითზე!ელიზბარ გაბუნია |
 |
სათვალენოდარ დუმბაძე |
 |
ნუციკოტარიელ ჭანტურია |
 |
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
გულდაწყვეტილი გოგონაელიზბარ გაბუნია |
 |
იყო და არა იყო რამარიამ წიკლაური |
 |
*** (ბებომ მითხრა, თოვლის გუნდა)ცირა ტურაშვილი |
 |
ნატვრამანანა კაკაჩია |
|
როგორ გაჩნდა შავი არაგვი?მარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნატუკამაია მიქაია |
|
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
მარიამის ოინებიაზა მდინარაძე |
|
მე გადამარქვან მტირალანაზი თარგამაძე |
|
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
