ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
|
შენ თუ იცი...შოთა ამირანაშვილი |
 |
ბაღინოდარ დუმბაძე |
 |
ლიზიკოელიზბარ გაბუნია |
|
სინანულიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
კუკრუჭანა თუ გოგრიმიჭელანუნუ ჯანელიძე |
 |
კარგად უნდა ვისწავლოსოფო გასიტაშვილი |
 |
სიზმარინინია კაპანაძე |
 |
ვითომ-ვითომ-ვითომგივი ჩიღვინაძე |
 |
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
|
რეზიკონიკოლოზ იოსებიძე |
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
|
მამალინოდარ დუმბაძე |
