ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
იუბილარიელენე სალარიძე |
 |
მაია და ჭიამაიამანანა ტონია |
 |
მართლა ბუა თუალია კობალაძე |
|
დაჩი და ვარსკვლავებიელენე სალარიძე |
 |
ვინ უფრო გიყვარს?ხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ველოდები ძამიკოსსოფო გასიტაშვილი |
 |
ზარმაცი თინამანანა კაკაჩია |
 |
*** (პატარა ვარ?)ცირა ტურაშვილი |
|
რატომ?ელენე სალარიძე |
 |
თეოს დარდინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მათეს გოგრავასილ გულეური |
|
ნიას სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
საწყალი ბაბუანოდარ დუმბაძე |
|
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
