ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
 |
ნუციკოტარიელ ჭანტურია |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
|
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
|
ლიმონათინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
ნეტავ მართალი თუა?მარიამ წიკლაური |
 |
იძულებით გმირისოფო გასიტაშვილი |
|
პაწაწინას თხოვნასოფო გასიტაშვილი |
 |
პატარაიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (კანფეტები მიყვარს ისე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
|
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
|
ნუგეშინოდარ დუმბაძე |
