ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
 |
ვინ უფრო გიყვარს?კუკური გოგიაშვილი |
 |
დედისერთას ჩივილიტარიელ ჭანტურია |
 |
სათვალენოდარ დუმბაძე |
|
შენ თუ იცი...შოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პრანჭიკელა ბარბარენანა სამხარაძე |
 |
წვიმასოფო გასიტაშვილი |
 |
ბალი და ლალიმანანა კაკაჩია |
|
პატარა მეფესოფო გასიტაშვილი |
 |
Პროფესიანინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
შემოღამება მთაწმინდაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
|
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
