ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ზარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
დედისერთას ჩივილიტარიელ ჭანტურია |
 |
სოფო და სოკომანანა ტონია |
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
|
ბუანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
კარგად უნდა ვისწავლოსოფო გასიტაშვილი |
 |
*** (ბებო როცა გავაბრაზე)ცირა ტურაშვილი |
|
ჩემი უფროსი დაიკოსოფო გასიტაშვილი |
 |
მეც უფროსი გამოვალიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბაბუნინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ექიმი უნდა გავხდეო...ელენე სალარიძე |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
|
ფისონოდარ დუმბაძე |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
 |
*** (თეთრი კაბა მაცვია)ქეთევან კვიტატიანი |
