ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პრინცესაელიზბარ გაბუნია |
 |
დევიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ბავშვებსგიორგი ქუჩიშვილი |
 |
ჩურჩხელაგივი ჭიჭინაძე |
|
ცელქი თამუნაელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
როგორ გაჩნდა შავი არაგვი?მარიამ წიკლაური |
 |
ზოოპარკშინინო სტურუა |
|
ვეხმარები დედიკოსნინო სტურუა |
 |
კურდღლებინანა გასვიანი |
|
ნაყინინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
 |
მერანინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ფისონოდარ დუმბაძე |
 |
*** (სასეირნოდ მიდის ბიჭი)გიორგი კაჭახიძე |
|
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
