ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პრინცესაელიზბარ გაბუნია |
 |
ოჰ, ეს ტელევიზორიშოთა ამირანაშვილი |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
არსენაილია სიხარულიძე |
|
ლიმონათინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
თუმც, არ გაჩნდა ძამიკომანანა კაკაჩია |
 |
*** (ბებომ მითხრა, თოვლის გუნდა)ცირა ტურაშვილი |
|
ცურვა ვიცითგიორგი წერეთელი |
|
„საპატიო მიზეზი“შოთა ამირანაშვილი |
|
კუდრაჭა ნინომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ავადმყოფინოდარ დუმბაძე |
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
 |
ლახტიგივი ჭიჭინაძე |
|
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
|
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
