ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
 |
ბუანოდარ დუმბაძე |
 |
სოფო და სოკომანანა ტონია |
|
ნემსინოდარ დუმბაძე |
 |
ჩემი ცხენიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ლელა და გიამანანა კაკაჩია |
 |
იძულებით გმირისოფო გასიტაშვილი |
|
ზარმაცი თინამანანა კაკაჩია |
|
აბეზარი მამალისოფო გასიტაშვილი |
 |
მეზღვაურინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
 |
მარიამიინგა ქორდელი |
|
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
 |
ტასო ვარ თუ პეპი?!ელენე სალარიძე |
