kids.ge logo

ალვები თოვლში

ფავორიტებში დამატება
და−ათ−რობს მთვა−რე თოვ−ლი−ან ალ−ვებს
ივ−ლი−სის−ფე−რი ყინ−ვის თა−სე−ბით!
სი−თეთ−რე შვე−ნის მა−ღალ მწვერ−ვა−ლებს,
ვით სასძ−ლოს ფარ−ჩა და ალ−მა−სე−ბი.
მოკ−რი−ა−ლე−ბულ ჰა−ერ−ში ო−დეს
გულ−ცი−ვად ბრ−წყი−ნავს ფარ−ჩა ნა−თე−ლი,
ოჰ, ნე−ტა−ვი არ შეირხეო−დეს
გა−დაზ−ნე−ქი−ლი სიზმ−რე−ბის წე−ლი!
მკრთა−ლი ვარ−დე−ბი დასც−ვი−ვა ხე−ლებს,
ჩა−მო−იშ−ლე−ბა შუ−ქი - პირ−ბა−დე
და უც−ნობ რა−მის შორ სა−კურ−თხე−ველს
უნ−და ვუხ−მობ−დე გან−თი−ა−დამ−დე.
დგას გა−ყი−ნულ−თა ოც−ნე−ბათ კრე−ბა:
მთა თეთ−რი, რო−გორც მა−ღალი რა−ში...
და უჩ−ვევ ნა−თელს ე−ა−ლერ−სე−ბა
ჩვე−ულ სი−ცი−ვის მძი−ნა−რე−ბა−ში.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ჰიმნი ქართულ ანბანსშენ, რომელიც მარად მზეებრ გვინათ, არა გუშინ გაჩნდი თვალის ჩინად, არამედ მზით ამოენთე ბრწყინვად - ოცდაექვს...დაგიფარავენმივეჩქარები იქ ხელაღებით, სადაც არაგვი მოჰქრის გიჟური, სადაც ბაღებით და ვენახებით ციხიდან შუქი გამოიჟურა....იქით ნუში, აქეთ ნუში…იქით ნუში, აქეთ ნუში, დახეთქილი ბროწეული, ისევ ალუჩების ბუში და ატმების ძოწეული. გადაუგდე ნიავს ყელი, სიო...ფოთლებიჭკნება, ყვითლდება საბრალო ბაღი, ქარი უბერავს, ფოთლები სცვივა, გამოურკვეველ მწუხარებაში მზეს სული უწუხს და...მე და ღამეეხლა როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება, სიო, სარკმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება. მთვარი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026