ქარებს ქარობა
და−ე−ტყო კი−დეც ქა−რებს ქა−რო−ბა,
რო−ცა მტრო−ბა−ა და ედ−გა−რო−ბა,
სან−თე−ლო, გარ−ხევს ღა−მის ფიქ−რე−ბი,
მაგ−რამ შენ მა−ინც ნუ ჩა−მიქ−რე−ბი,
ნუ მი−მა−ტო−ვებ.
ა−ღარ ე−ტყო−ბა თვა−ლებს თვა−ლო−ბა,
რო−ცა ღრე−ა და მი−უ−ა−ლო−ბა
ა−ყეფ−დე−ბი−ან მტვა−რის ტყუ−პე−ბი,
ო,შენ მა−ინ ცარ და−ი−ღუ−პე−ბი,
ცრემლს ნუ ა−თო−ვებ.
რო−ცა მტრო−ბა−ა და ედ−გა−რო−ბა,
სან−თე−ლო, გარ−ხევს ღა−მის ფიქ−რე−ბი,
მაგ−რამ შენ მა−ინც ნუ ჩა−მიქ−რე−ბი,
ნუ მი−მა−ტო−ვებ.
ა−ღარ ე−ტყო−ბა თვა−ლებს თვა−ლო−ბა,
რო−ცა ღრე−ა და მი−უ−ა−ლო−ბა
ა−ყეფ−დე−ბი−ან მტვა−რის ტყუ−პე−ბი,
ო,შენ მა−ინ ცარ და−ი−ღუ−პე−ბი,
ცრემლს ნუ ა−თო−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბედისადმიბესიკი |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
